მარჯვნისაკენ, ერთი, ორი! მარცხნისაკენ, ერთი, ორი!


1991 წელს საბჭოთა კავშირი დაიშალა, “ბოროტების იმპერია”, როგორც მას დასავლეთში უწოდებდნენ დაინგრა, ეს ტერმინი მას შემდეგ დამკვიდრდა, რაც ა.შ.შ. -ს პრეზიდენტმა რონალდ რეიგანმა სსრკ – ს ამ ეპითეტით მიმართა.

მოკლედ, მას შემდეგ რაც “ბოროტების იმპერიამ” არსებობა შეწყვიტა საქართველომ კურსი დასავლეთისკენ აიღო, ცხადია დასავლეთისკენ სწრაფვა იმას გულისხმობდა, რომ ჩვენს ქვეყანას მემარჯვენე კურსი უნდა აეღო, რამდენად გამოვიდა ეს საქმეზე, რთული სათქმელია, მაგრამ ყოველ შემთხვევაში ჩანაფიქრში, სწორედ რომ სწორება მარჯვნივ იყო ჩვენი გეზი. მაშინ ე.წ. კომუნიზმზე, სოციალიზმზე ან ზოგადად მემარცხენე იდეოლოგიაზე არავინ ფიქრობდა, თუ სადმე ესა თუ ის ჯგუფი ცდილობდა რამე მსგავსი იდეოლოგიის დამკვიდრებას მას ჩანასახშივე კლავდნენ და უსწორდებოდნენ. ეს ბუნებრივიცაა, ჯერ კიდევ არ იყო დავიწყებული ის 70 წლიანი გამოცდილება, რომელმაც ჩვენი ქვეყანა სსრკ-ს მარწუხებში მოაქცია, კომუნიზმი რამის საგინებელ სიტყვად იქცა, ამიტომაც პოლიტიკური ოპონენტები ერთმანეთის შეურაცხყოფის მიზნით კომუნისტური პარტიის წევრებს ეძახდნენ, სიტყვა “კომუნიზმა” მაშინ (დღეს ეს პროცესი კვლავ მიმდინარეობს) მკვეთრად უარყოფითი ხასიათი შეიძინა და მხოლოდ და მხოლოდ საბჭოთა კავშირთან ასოცირდებოდა. დღეს კიდევ შემორჩა ბევრი ისეთი ადამიანი, რომელიც ამ სიტყვას ვინმეს შეურაცხყოფისთვის იყენებს, ბევრმა მათგანმა ამ სიტყვის მნიშვნელობა არც იცის და მხოლოდ მაშინ ხმარობს, როდესაც ვინმეს დიქტატორთან ან ვინმე მაგდაგვართან შედარება სურს. მოკლედ, სიტყვა კომუნიზმი და სსრკ გაიგივდა და ამიტომაც ამ სიტყვამ პირვანდელი მნიშვნელობა დაკარგა.
არადა, ხომ გვაფრთხილებდა ძია მარქსი, ქვეყანა სადაც კომუნიზმი შეუძლებელია პირველ რიგში რუსეთიაო.

ძია მარქსი იქეთ იყოს და ჩვენ ჩვენ თავს მივხედოთ, რა ხდება დღეს? შეიცვალა თუ არა რამე “ბოროტების იმპერიის” დაშლის შემდგომ და რა პლატფორმაზე ვდგავართ ამჯერად? შეიძლება ბევრი არ დამეთანხმოს, მაგრამ ჩემი აზრით სიტუაცია დღეს გაცილებით სხვანაირია ვიდრე ოცი წლის წინ. თუ მაშინ საზოგადოებას ერთადერთ ალტერნატივად მემარჯვენე კურსი ესახებოდა (განსაკუთრებით ახალგაზრდებში) დღეს მომრავლდა ისეთი ჯგუფები, რომლებიც გამოსავალს მემარცხენეობაში ხედავენ და რაოდენ გასაკვირიც არ უნდა იყოს ეს უფრო ახალგაზრდა თაობას ეხება.


მემარცხენე კურსი ყოველთვის უფრო ახლოს იდგა რევოლუციურ ჟინთან და მაშასადამე ახალგაზრდებთან. დღეს ქართული ახალგაზრდობა პრაქტიკულად მემარჯვენე მემარცხნეობის კუთხით ორ ბანაკადაა დაყოფილი, ცხადია ერთი მემარჯვვენე იდეოლოგიას იზიარებს და მეორე შესაბამისად მემარცხენეს. მოკლედ, ისე მოხდა რომ მემარცხენეობამ ჩვენში ფესვები გაიდგა, რა გახდა ამის მიზეზი? ისტორიული აუცილებლობა, სასწრაფო ცვლილებების სურვილი, თუ უბრალოდ მოდა? სხვათაშორის, მოდა ამ შემთხვევაში უკანასკნელ როლს არ ასრულებს, რადგანაც კომუნიზმი, მემარცხენეობა და ა.შ. ყოველთვის ასოცირდებოდა ინტელექტთან, სიკეთესთან და რიგ სხვა დადებით თვისებებთან.

თამამად შემიძლია ვთქვა, რომ მემარცხენე ახალგაზრდების ნაწილი საქართველოში არა მონოლითურია და მათი მოტივები ერთმანეთისგან მკვეთრად განსხვავდება. თუ ზოგიერთი გულახდილად იზიარებს და იცნობს მემარცხენე ან თუნდაც კომუნისტურ იდეოლოგიას, დიდი ნაწილი აშკარად მოდას არის აყოლილი და საკუთარ უვიცობის დაფარვას მემარცხენეობით ცდილობს, არსებობს მესამე კატეგორიაც, რომელიც დღეს მემარცხენეა, მაგრამ თუ ქარი სხვა მიმართულებით დაუბერავს დიდი სიხარულით ჩახტება მოწინააღმდეგის ნავში. არაერთხელ მომისმენია მემარცხენეებისგან (მათგან ვინც მოდას არ არის აყოლილი), რომ ყალბ მემარცხენეს გულახდილი მემარჯვენე ურჩევნია, რადგანაც საბჭოთა კავშირში თავის დროზე წითლებს საფრთხეს არა არისტოკრატები, არამედ სხვა კომუნისტები უქმნიდნენ. გასაგებია, ამ ადამიანების შიში, მართლაც უგუნური მემარცხენეები საკუთარი საქციელით ხშირად ამ ფლანგის მომხრეების მთელი იდეოლოგიის დისკრიმინაციას ახდნენ.

მემარცხნეებს თავი დავანებოთ, და თვალი მემარჯვენეებს გადავავლოთ. ისინიც მემარცხენეებს გვანან და რამდენიმე ბანაკად არიან დაყოფილი თუ ერთსულოვნება აქ უფრო იგრძნობა? ჩემი აზრით, ამ შემთხვევაში ცოტა სხვა სიტუაციაა, მემარჯვენეობა ამ მხრივ გარკვეულწილად უფრო “ნაღდი” გამოდის, რადგანაც მემარჯვენეობა არასდროს ითვლებოდა მოდურად, პირიქით მემარჯვენეები პირდაპირ ამბობენ თავის საფიქრალს, რომელიც ხშირად ადამიანურობისაგან შორსაა და კორპორაციების გამდიდრებას ემსახურება. შესაბამისად, გამოდის, რომ მემარჯვენე ვერასდროს გახდება ადამიანი, რომელიც ამ იდეოლოგიას მხოლოდ და მხოლოდ მოდის და კარგი ტიპობის გამო აირჩევს. ამიტომაცაა, რომ მემარჯვენეები უფრო ძლიერად და შერწყმულად იცავენ საკუთარ ინტერესებს.


შეუძლიათ თუ არა მემარცხენეებს და მემარჯვენეებს ერთმანეთთან საუბარი? თუ სოციალური ქსელების მაგალითს ავიღებთ მაშინ მივხვდებით, რომ კი, ასეთი რამე შესაძლებელია, ხშირად მათ მეგობრობაც კი ძალუძთ ყოველდღიურ ცხოვრებაში. თუმცა, მეგობრობა მეგობრად, მაგრამ ბიზნესი ბიზნესია და მეგობრობა გვერდზე რჩება, როდესაც ამა თუ იმ თემაზე იწყება პოლემიკა. იმ შემთხვევაში თუ ამ ორ მხარეს ერთმანეთთან საუბარი შეუძლია – ერთ გადაწყვეტილებამდე და საერთო ჭეშმარიტებამდე მისვლა პრაქტიკულად გამორიცხულია. ამიტომაცაა, რომ მემარცხენეები მაინც მემარცხნეებად რჩებიან, ხოლო მემარჯვენეები პირიქით, არსებობს ადამიანთა კატეგორია, რომელიც თვლის, რომ მემარჯვენეობა და მემარცხენეობა ძალიან პირობითი და არაფრის მთქმელი დაყოფაა, ასეთი საკუთარ თავს არცერთ ჯგუფს არ მიაკუთვნებენ.

არსებობს ბრიტანული ანეკდოტი. ისმის შეკითხვა: “როგორ გძრნობს თავს ადამიანი, რომელსაც მარხცენა ხელი, მარცხენა ფეხი, მარცხენა თვალი და მარცხენა ყური არ აქვს?” პასუხი ამ კითხვაზე მარტივია: All Right! ამიტომაც, მოდით ყველაფერ მარცხენას (ანეკდოტი პირიქით, რომ ყოფილიყო მარჯვენას ვიტყოდი) ნუ მოვიჭრით და თუნდაც არ ვიგრძნოთ თავი All Right, მაგრამ ხანდახან მაინც მოვუსმინოთ ერთმანეთს.

5 thoughts on “მარჯვნისაკენ, ერთი, ორი! მარცხნისაკენ, ერთი, ორი!

  1. Giga

    ეს ყველაფერი კაი მაგრამ საიდან მოიტანე რომ მორდორი უწოდა?🙂

    აი რეიგანის ზუსტი ფრაზა:

    In your discussions of the nuclear freeze proposals, I urge you to beware the temptation of pride, the temptation of blithely declaring yourselves above it all and label both sides equally at fault, to ignore the facts of history and the aggressive impulses of an evil empire, to simply call the arms race a giant misunderstanding and thereby remove yourself from the struggle between right and wrong and good and evil.

    ითვლება რომ Star Wars-ს დაესესხა

    Reply
  2. lobzhanidze Post author

    გიგა, კითხვა გვქონდა რა? სად? როდისში? და მანდ იყო, არ ვარ დარწმუნებილი, რომ კითხვის ავტორმა შემიყანა შეცდომაში.

    Reply
  3. lobzhanidze Post author

    გადავქექე ინტერნეტი და სამწუხაროდ იმისა, რომ მორდორი რეიგანთან ხშირად გხვდება დამადასტურებელი იმისა, რომ მან ნამდვილად ასე თქვა ვერსად ვიპოვე, რისთვისაც ბოდიშს ვუხდი მკითხველს და ტექსტს ვასწორებ.

    Reply
  4. Etusik

    სიტყვა “კომუნიზმა” მაშინ (დღეს ეს პროცესი კვლავ მიმდინარეობს) მკვეთრად უარყოფითი ხასიათი შეიძინა – მე მგონი სიტყვასთან მიმართებაში ,,ელფერი შეიძინა” უფრო მართებულად ჟღერს? მოკლედ ხასიათის შეძენა მეხამუშა რაღაც🙂

    Reply

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s