ერთი მუსიკალური ჟურნალი ქართველებს რით ვერ გეღირსათ?

შენიშვნა: მოცემულ ტექსტში მოცემული ფაქტები სულაც არ წარმოადგენენ ფაქტებს და მხოლოდ და მხოლოდ ჩემი ფანტაზიის ნაყოფს წარმოადგენენ.

წელს ნიუ იორკში სულ სამი დღით ვიყავი, მეტს ვერ გავჩერდებოდი, პარიზში უნდა ჩავფრენილიყავი ორი დღით და ტოკიოში წასვლამდე რაღაც საქმეები
მომეგვარებინა.  ჩემმა მეგობარმა სვენ ბერგემ ეს ამბავი რომ გაიგო ესემესი გამომიგზავნა: “რა მაგარი დამთხვევაა, 30-ში კონცერტი გვაქვს და აუცილებლად უნდა მოხვიდე, უკანა შემოსასვლელში მახსენე და ბილეთს შენს სახელზე დავტოვებ.”

სვენი როგორც ალბათ ბევრი თქვენთაგანი მიხვდა სკანდინავიელია, უფრო სწორედ ნორვეგიელი. რამდენიმე წლის წინ მოსკოვში ჩაიკოვსკის ბალეტზე გავიცანი. საქართველოთი იყო დაინტერესებული რატომღაც და ჩემი გაცნობა აღმოჩენად მონათლა. სვეინი მუსიკოსია, მის ჯგუფს “როიკსოპი” ჰქვია, ამბობენ ცნობილიაო, არ ვიცი, თანამედროვე მუსიკაში ნაკლებად ვერკვევი და ინტერნეტში გადამოწმებაც მავიწყდება ხოლმე. თუმცა რა მნიშვნელობა აქვს მთავარი ისაა რომ სვენი კარგი ბიჭია.

ნიუ იორკის ერთ-ერთ სასტუმროში დაბინავებისას პირველ რიგჩი ჩემი ორგანაიზერი კიდევ ერთხელ შევამოწმე, პარიზში გაფრენის წინა ღამე თავისუფალი მქონდა, მაგრამ რომ არ დამვიწყდებოდა მაინც სვენის კონცერტი ავღნიშნე. ნიუ იორკს კარგად ვიცნობდი, აქ სტუდენტობისას 4 წელი გავატარე, ასე რომ დათვარიელებაში დიდი ხნის დახარჯვას არ ვაპირებდი. პირდაპირ საქმეებს შევუდექი.

30-ში როიკსოპის კონცერტს ვეწვიე, როგორც სვენი დამპირდა ჩემს სახელზე ბილეთი დამხვდა. კონცერტს არაუშავდა, ბევრი ახალგაზრდა შეკრებილიყო და ეიფორიაში სიმღერის ტექსტებს იმეორებდა. მე ვისკის ვსვამდი და კონცერტის დამთავრებას ველოდებოდი.

კონცერტი დასასრულს უახლოვდებოდა, ოდნავ ნასვამმა კულისებში მისვლა გადავწყვიტე. სვენი ხომ უნდა მენახა. არაადამიანური სიმაღლის და კუნთების მქონე დაცვა წინ აღმიდგა და ხელით მანიშნა რომ უფრო წინ ვერ წავალ. “ასეთები ნეტა როგორ ერთობიან? ან როგორ ცხოვრობენ, ან როგორი ოჯახები ჰყავთ ხოლმე?” – არავითარი ირონია, მართლა მაინტერესებდა. მიუხედავად იმისა რომ მასაც ჩემნაირად ადამიანი ჰქვია მისი ფიზიკური მონაცემების შემხედვარე ვერაფრით დავიჯერებდი რომ ერთი პლანეტიდან ვიყავით.


როგორც იქნა კონცერტი მორჩა, სვენს თურმე დავუნახივარ და პირდაპირ “გორილას” მიაკითხა. “გამოატარე, ჩემთან არის.” გორილამ საეჭვოდ გამომხედა, რაღაც გაიხუმრა და გამომატარა.  სვენი გადამეხვია, როგორ ხარო მკითხა და იქვე დააყოლა: “ცოტა ხანი დამელოდე, გამოვიცვლი, დავლაგდები და მერე ჩემთან წავიდეთ.”

მეც ასე მოვიქეცი. 10 წუთში სვენი მზად იყო.

– კაფეში ან კლუბში წასვლას ჩემთან სასტუმროში დაბრუნება სჯობია. მაგარი რაღაც მინდა მოგასმენინო. – მითხრა სვენმა.

– კარგი – ვუთხარი.

სასტუმროში მოხვედრისას ჩემი ჩანთიდან საჩუქრები ამოვალაგე.

– აი, ჩურჩხელები, შენ რომ გიყვარს – დედაჩემმა გამომატანა.

-აუ, რა მაგარია, დიდი მადლობა, ირინა დეიდას ჩემგან მოკითხვა გადაეცი. – მომიგო სვენმა და თან დააყოლა – ღვინო, ღვინო? მუკუზანი ხომ არ ჩამოგიტანია?

-მუკუზანი არა, სამაგიეროდ აგერ ხვანჭკარა მაქვს შენთვის.

-შენ გაიხარე, მაგარი კაცი ხარ.

-მოდი ამ მუკუზანს მერესთვის შევინახავ და ახლა ვისკი დავლიოთ. “დარკ საიდ ოფ ზე მუნს” უნდა მოგასმენინო, ვისკიზე მაგრად მიდის.

ხომ გითხარით არ ვიცი თქო ეს თანამედროვე მუსიკა და ეს “დარკ საიდ ოფ ზე მუნიც” არასდროს მომისმენია. სვენს არ უყვარს ხოლმე მუსიკის მოსმენას რომ აწყვეტინებენ, ამიტომაც 43 წუთის განმავლობაში ვისკის თანხლებში ჩუმად პინკ ფლოიდის ალბომს ვუსმენდით.

რომ მორჩა სვენი მომიტრიალდა და ანთებული თვალებით მითხრა:

– მაგარია არა?

– კი – მოკლედ ვუპასუხე.

-პლანზეც მაგრად მიდის, მაგრამ ვისკიც წავა. – ამიხსნა სვენმა.

ორ წუთიანი პაუზა ჩამოვარდა, რის შემდეგაც სვენმა მელანქოლიურად მითხრა.

-ქუთაისი მაგრად მომენატრა, თბილისიც, მაგრამ ქუთაისი უფრო, სულ სხვა დუხი აქვს, აღდომაზე რომ ჩადიხარ ხომ საერთოდ, რა სჯობია ამ დროს ქუთაისში ქეიფს…

-აბა… – მრავალმნიშვნელოვნად დავეთანხმე – მერე ჩამოდი წელს შენც.

-არ ვიცი, თუ მოვახერხე ამ კონცერტების ამბავი ხომ იცი…

-იდეა მაქვს, ქუთაისში ჩაატარეთ კონცერტი.

-კარგი რა.

– რა იყო?

– ჩემს პროდიუსერებზე ვარ დამოკიდებული, ისინი კიდევ მატერიალურ სარგებელს თუ ვერ ხედავენ არ ჩაატარებენ კონცერტს, სულ რომ ტიბეტი იყოს.

– ხო, ცუდია.

– ეგ კი არადა, იცი რა მითხარი, თქვენ ასეთი მუსიკალური ერი ხართ, წინწყაროს რომ ვუსმენ მგონია მეორედ ვიბადები. და აი, ერთი რამე ამიხსენი რა გთხოვ.

– აბა რა?

-რა და, ერთი მუსიკალური ჟურნალი თქვე დალოცვილებო, კარგ დედმამის შვილებო როგორ არ გეღირსათ? რა გახდა ასეთი?..

2 thoughts on “ერთი მუსიკალური ჟურნალი ქართველებს რით ვერ გეღირსათ?

  1. monkey

    გვაქვს, მშვენიერი, ენთუზიაზმზე მომუშავე ახალგაზრდების. ამათ რო ვინმემ დაფინანსება მისცენ, ვაფშე მაგრები იქნებიან. )))
    http://muzame.ge/

    Reply
  2. lobzhanidze Post author

    ხო, მაგრამ როგორც უკვე ვთქვი დაბეჭდილ ჟურნალს ვგულისხმობ, თორემ ეგრე ბევრი კარგი ბლოგიცაა

    Reply

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s