“დარჩი ბუნჩულა, კეთილი და პატიოსანი, არ ჩაერიო პოლიტიკაში.” ინტერვიუ ნიკა ქობულაძესთან.

დღევანდელი სპეცინტერვიუს სტუმარია ნიკა ქობულაძე, პროფესიით ეკონომისტი, ის საუბრობს პოლიტიკაზე, ფანტასტიკაზე და ფეხბურთზე.

– არსებობს თუ არა საქართველოს ამჟამინდელ ვითარებაში პოლიტიკური კრიზისი და თუ კი რაში ხედავ მიზეზებს?

ერთია მე რას ვხედავ და მეორეა რა არის აქტუალური დღეს, საერთოდ ჩვენნაირ და არამარტო ჩვენნაირ სახელმწიფოებში, მოგვწონს თუ არა, როგორც წესი სხვები წყვეტენ ხოლმე არის თუ არა კრიზისი, უფრო სწორად რომ ვთქვა დღეს მთავარი პრობლემაა ის არის რაზეც საუბრობენ, რადგანაც ხელისუფლება ტოტალურად აკონტროლებს ტელევიზიას ის არ საუბრობს კრიზისზე, საუბრობს აღმშენებლობაზე და წარმატებებზე, ასე რომ უფრო სწორი იქნება ვთქვათ რომ კრიზისი არის მაგრამ ჯერჯერობით არც ისე იგრძნობა და ტელერეალობა ძლევს რეალობას, ამის მიზეზი ბანალურია ხელისუფლებას ისევ აქვს ის ფინანსური დახმარება დარჩენილი რომელიც აგვისტოს ომის შემდგომ მივიღეთ..

–  საქართველოში ძალიან ძლიერია მოსაზრება რომ პოლიტიკაბინძურიადა მასში ყველაზე ცუდი ხალხი მიდის. ეთანხმები ამ მოსაზრებას ან რას ფიქრობ ზოგადად ამაზე?

– ეს არის მოსაზრება რომელიც ძალიან, აი ძალიან მაღიზიანებს, მთავარი იცი რა არის ამ მოსაზრებაში ??? განცხადება რომ პოლიტიკა ბინძურია და შენ არ უნდა ჩაერთო ამ სიბინძურეში, აი მე ვიქნები ცუდი, ბოროტი ტიპი და გავაკეთებ იმას რაც მინდა მაგრამ შენ არა, შენ ხომ ბუნჩულა, კეთილი და პატიოსანი ხარ მოკლედ რეალურ ცხოვრებაში რომ გადავიყვანოთ და ამერიკული კინოსტანდარტები მივუსადაგოთ ტიპიური ლუზერი ხარ, ხოლო ლუზერების ადგილი კი პოლიტიკაში არ არის. მე მგონია რომ ეს მანამდე იქნება ასე სანამ სუფთა ხალხი არ გამოვყრით პოლიტიკიდან ბინძურებს. ელემენტარულია…

როგორი პოლიტიკა სჭირდება ამ ეტაპზე საქართველოს ან ზოგადად მსოფლიოს?

– დათო,  ეს კითხვა ხო ხვდები როგორია, ჩემთვის როგორც ძალიან იდეოლოგიზირებული და სუბიექტური ტიპისთვის: პროპაგანდის საშუალებაა, ვფიქრობ რომ პოლიტიკური ბალანსია შესაცვლელი, 40 წლიანმა ნეო-ლიბერალურმა კონტ-რევოლუციამ მთლიანად მოახდინა იმ მიღწევების ნიველირება რომელიც ასე მძიმე ბრძოლით იქნა მიღწეული, ნეოლიბერალიზმი ხო სხვა არაფერია თუ არა მაღალი კლასების სიმართლე. გასული საუკუნის 70-80 იან წლებში ეგონათ რომ თუ მაღალ კლასებს გადასახადებს შეუმცირებდნენ და მოახდენდნენ ძვირი კეთილდღეობის სახელმწიფოს რეფორმირებას, ეკონომომიკა გაჯანსაღდებოდა, ბიზნესი დაიწყებდა ფულის რეინვესტირებას, მაგრამ ვაი რომ ეინ რენდის რომანებში არსებული ბიზნესმენები მხოლოდ წარმოსახვაში არსებობს და ისიც მხოლოდ მარგინალი მწერლების, რეალობაში აღმოჩნდა რომ პრობლემები არათუ გადაიჭრა არამედ გაცილებით უფრო ღრმა ფაზაში შევიდა. ძვირი მაგრამ პასუხისმგებლიანი კეთილდღეობის სახელმწიფო გადაიზარდა ნეოლიბერალურ მონსტრში რომელიც გარდა ეკონომიკური საპნის ბუშტებისა სხვა ალტერნატივის შემომთავაზებელი არ არის.

– ცოტა რამ ფანტასტიკაზე. ვინ არიან შენი საყვარელი ფანტასტები და ერთი ორი სიტყვით მათ როლზე თუ შეგიძლია ისაუბრო?

– ძალიან გული მწყდება როდესაც ფანტასტიკას არ თვლიან სერიოზულ ჟანრად, ის გაცილებით უფრო ღრმაა და საინტერესოა ვიდრე ძალიან ბევრი „სერიოზული“ წიგნები, უბრალოდ რაღაც სტერეოტიპია თუ წერ მომავალზე აუცილებლად არასერიოზული ტიპი უნდა იყო ხოლო დაწერ რაიმეს ფსევდო-ინტელექტუალური მანერით და ამავდროულად გაუგებრად მაშინ აუცილებლად მოდური. არ მესმი მაგალიტად სტანისლავ ლემის სოლარისი რით ჩამოუვარდება აღიარებულ ლიტერატურულ შედევრებს??? ან თუნდაც აზიმოვის ან ბრედბერის(რომელიც მე არ მიყვარს) რომანები. ან თუნდაც ერიკ რასელის, ჰარისონის, სტრუგაცკების, ეფრემოვის თუ სხვების და სხვების.

– რეი ბრედბერიმ თქვა: “ჩვენ არ ვწინასწარმეტყველებთ მომავალს, ჩვენ ვცდილობთ შევცვალოს ის კარგისკენ” – რას ფიქრობ ამაზე? თვლი თუ არა რომ ფანტასტიკაში უნდა იყოს სატირის ელემენტი და ის საზოგადოების გაკრიტიკებას უნდა ცდილობდეს?

– საკვირველია ეს ბრებდერიდან, რომელიც მიუხედავად გენიალური წერის მანერისა იდეებით აშკარად სხვა პოლისზე დგას, ისე კი ვეთანხმები, რამდენიმე ხნის წინ ერთი ჩემი მეგობარი გაკვირვებული მეკითხებოდა, რატომ აფანატებს ჩემი ყველა მემარცხენე მეგობარი ფანტასტიკაზე?? პასუხი მარტივია, მას ჯერ კიდევ 160 წლის წინ მარქსმა გასცა „ადრე ფილოსოფოსები ხსნიდნენ სამყაროს, ჩვენი მიზანი კი მისი შეცვლაა“ ამიტომაც არის რომ მემარცხენეებს გვიყვარს ფანტასტიკა, ეს ხომ საშუალებაა მომავალი დავინახოთ . მომავალი არამარტო პოზიტიურ კონტექსტში არამედ თავისი ნაკლოვანებებით და პრობლემებით. სატირას რაც შეეხება ეს ინსტრუმენტია, ყველაზე ძლიერი იმისთვის რომ დღეს არსებული პრობლემები დაანახო სხვას, თუნდაც მომავლის მაგალითზე. მაგალითად ავიღოთ ერიკ რასელის „აბრაკადაბრა“ ეს არის მცირე (10 გვერდია) მოთხრობა სადაც გენიაულურად არის დახატული ბიუროკრატიული იდიოტიზმი,. ან მაგალითად შეკლის „სტატუსის ცივილიზაცია“ სადაც სულ სხვა მორალია, რომელიც ახლო ხედიდან ანალოგიურად იდიოტურია როგორიც ჩვენი.

– ქართულ ფანტასტიკაზე რას იტყოდი? არსებობს საერთოდ?

– არ ვიცი, მგონი არც არსებულა და არც ჩანს რაიმე რომ ეს უკეთესობისკენ შეიცვალოს.

–  ფეხბურთიმტკივნეული თემაა საქართველოსთვის, მიუხედავად იმისა რომ ტრადიციულად ის პოპულარულად ითვლება საქართველოში, ბოლო ოცწლეულის წარუმატებლობა წინა პლანზე რაგბის და კალათბურთს აყენებს. თვლი თუ არა ფეხბურთი კვლავ აქტუალურია საქართველოში?

– ფეხბურთი ყოველთვის იყო და არის აქტუალური, უბრალოდ ფეხბურთი გაცილებით უფრო სიღრმისეულ მიდგომას მოითხოვს დღეს ვიდრე თუნდაც რაგბი. თან რაგბში რუსებს ვუგებთ და ეს დამატებით მოტივაციად იქცა „ჩხუბის“ შემდგომი მუშტების მოქნევის მოყვარულთათვის.

რა უნდა გაკეთდეს საქართველოში ფეხბურთის კრიზისიდან ამოსაყვანად?

– რავი,  დათო მგონი საქართველოში ძლიერი სახელმწიფო ჩარევის გარეშე ფერხბურთს არაფერი არ ეშველება, რაც არ უნდა ვიძახოთ არიქა მოვა ბიზნესი და უშველისო, არ მოდის და რა ვქნათ, არ სჭირდება ბიზნესს ფეხბურთი მას სულ სხვა ინტერესები აქვს.

გასული მსოფლიო ჩემპიონატის შესახებ რა აზრის ხარ?

– ვიქნები გამორჩეული და ვიტყვი რომ მომეწონა, არ მიყვარს როდესაც დიდი სახელმწიფოების დომინაციაა, ჩემთვის როგორც პარაგვაის, ურუგვაის და სხვა პატარა სახელმწიფობის გულშემატკივრისთვის საინტერესო იყო ეს ჩემპიონატი, რაც მთავარია ის ჩატარდა აფრიკაში და დარწმუნდა ყველა რომ ასეთი დონის ღონისძიებები გარდა მაძღარი ევროპისა და სხვა მხარეებისა აფრიკაშიც არის შესაძლებელი.

–  რამეს ხომ არ დაამატებდი? რას უსურვებდი სხვა რესპოდენტებს და ზოგადად ამ რუბრიკაზე რა აზრის ხარ?

ძალიან მომწონს, საინტერესო ინტერვიუები იყო, ამ მხრივ გამიმართლა ჩემი მეგობრების ინტერვიუები იყო და რამდენიმე საინტერესო რამ გავიგე მათზე რაც ადრე არ ვიცოდი. სხვა რესპოდენტებს ვუსურვებდი იმას რომ ცოტა მეტად ვიყოთ გულწრფელები🙂

 

2 thoughts on ““დარჩი ბუნჩულა, კეთილი და პატიოსანი, არ ჩაერიო პოლიტიკაში.” ინტერვიუ ნიკა ქობულაძესთან.

  1. davidlobzhanidze

    ნიკა, თავიდან შეცვლას ვფიქრობდი, მაგრამ ფორმატია უბრალოდ ეგეთი, შენ კი შეგიცვლიდი, მაგრამ მოგვიანებით ვინმე რამე არაადექვატური რომ მთხოვოს? ასე რომ რაღაც ფორმატის შენარჩუნება მიწევს.

    Reply

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s