ჩემი თაობის ანატომია. ოპერაცია რამდენიმე აქტში.

ნაბიჯი II.  კოკა კოლის სიროპით გამთბარი გული.

დღეს კოკა კოლით საქართველოში ვერავის გააკვირვებ.

არადა, ჩემს მეხსიერებაში ამ სასმელთან პირველი ურთიერთობა დღემდე ბავშვობის მოგონებებს აღძრავს.

ვახშამის მაგიდასთან შემომსხდარი, თბილ სვიტრში გამოწყობილი და “კეროსინკისგან” არც თუ ისე შორს მყოფი ოჯახის სხვა წევრებთან ერთად ბიძაჩემის მოსვლას ველოდებოდი. ბიძაჩემის მოსვლა ბავშვობაში განსაკუთრებით მიხაროდა ხოლმე, მიუხედავად უშუქობისა, შიდასახელმწიფოებრივი არეულობისა თუ სხვა არასასიამოვნო (განსაკუთრებით უფროსებითვის) ფაქტებისა ის ყოველთვის ახერხებდა ჩვენს გამხიარულებას.

ამ ეტაპზე რთულია იმის დანამდვილებით მტკიცება თუ როდის ვეზიარე “იუმორის გრძნობას” პირველად, მაგრამ მინდა ვფიქრობდე და მჯერა კიდევაც რომ ასეთი სწორედ ბიძაჩემმა გამაცნო.

მოკლედ, ბიძაჩემის ვიზიტი სიურპრიზით აღინიშნა, რომელმაც მე და ჩემი ძმა ერთი ორად გაგვახარა, მიზეზი – კოკა კოლის, 0.25-იანი ორი ბოთლი, სწორედ რომ “პატარებისთვის” განკუთვნილი. კარგად მახსოვს ის ბოთლები, ასეთებს დღეს იშვიათად შეხვდებით.

ახლა კოკა კოლა არ მიყვარს და მის დალევას თუნდაც წყლის დალევა მირჩევნია, მაგრამ მაშინ რაღაც განსაკუთრებულ, ენერგიის მომცემ და ტკბილ (მხოლოდ გლუკოზას როდი ვგულისხმობ) სასმელად მეჩვენებოდა.

ჩვენს ბავშვობაში კოკა – კოლა ერთგვარ სიმბოლოდ იქცა, სიმბოლოდ რომელიც ერთმანეთში სნიკერს, ბანანებს, ფერად პარკებს, “ნაკლეიკებს” და სხვა დასავლურ პროდუქტებს განასახიერებდა.

კოკა-კოლა იყო ერთგვარი რევოლუცია პოსტ სოვეტიკუს ბავშვებისთვის. მაშინ როდესაც დასავლელი ბავშვები ამ პროდუქტებს ბავშვობიდანვე იყვნენ შეჩვეულნი და ყოველდღიურ მოსაწყენ რეალობად აღიქვამდნენ ჩვენ ერთმანეთს “ბანანანის თუ სნიკერსის (მოგვიანებით მარსის) ჭამაში” ვეჯიბრებოდით. “იმას სნიკერსი აქვს ნაჭამი” – იტყოდა მავანი სკოლაში თუ ბაღში. ჩემი თაობა “რომანტიკას” ბავშობაშივე ეზიარა.

მერე იყო იუპი, “ჯადოსნური” ფხნილი რომელიც წყლის უბრალო დამატებით გემრიელ “წვენად” გვეჩვენებოდა, მერე ზუკო და ინვაიტი.

ინვაიტი მთლად საოცრებად მიმაჩნდა, იმიტომ რომ რაც უფრო მეტი დრო გადიოდა მით უფრო მეტად იზრდებოდა ამ წვენის პოტენციალი.

თავიდან ერთი პაკეტით ერთ ლიტრს თუ ვაზავებდით, მერე ლიტრ ნახევრის, მოგვიანებით კი სულაც ორ ლიტრზე მეტის გაზავება შეგვეძლო. მერე რა რომ არ იყო სასარგებლო და ბევრ მავნებულ ელემენტსაც შეიცავდა?

ჩვენ მაკონდოს მაცხოვრებლებს ვგავდით, რომლებთანაც “მელკიადეს” ყოველდღიურად სამყაროს ახალი საოცრებები მოჰქონდა. ჩვენც მეტს და მეტს ვითხოვდით და ყოველდღიურ გაოცებას ვეძლეოდით. “გუშინდელი” პროდუქტით გაკვირვებულს კი მავანი ნიშნის მოგებით “უნახავს” უწოდებდა.

“მელკიადესის” მორიგი საჩუქარი დენდი და სუბორი იყო.

ჩვენც ხანმოკლე დროით მოცემულ ელექტროენერგიას მეზობელთან “კონტრას” ან “ტანკების” თამაშში ვატარებდით. მთლად კარგი იყო თუ რომელიმეს მშობელს “ლევი” დენი ჰქონდა გაყვანილი, ეს ხომ ჩვენი თამაშის დროს ერთი ორად ზრდიდა, ჩვენც გვიხაროდა. კომპიუტერის თამაში არასდროს გვებზრდებოდა, იმ მარტივი მიზეზის გამო რომ მოსაბეზრდებლად დრო არ გვრჩებოდა…

გაგრძელება იქნება

5 thoughts on “ჩემი თაობის ანატომია. ოპერაცია რამდენიმე აქტში.

  1. Nina Gorecki

    არა პოსტ სოვეტიკუს ბავშვებისთვის ლოვეისი იყო რევოლუცია :დდ🙂

    მომნატრებია შენი ბლოგი ))

    Reply
  2. babisa

    am ambebze dausruleblad shemizlia saubari, zogjer asec aris xolme, megobrebis tavsheyris adgilebshi vinmem 90-ianebi tu axsena……..ohohoh erti amebbia xolme -“is gaxsovs?!” da a.sh

    ჩვენ მაკონდოს მაცხოვრებლებს ვგავდით, რომლებთანაც “მელკიადეს” ყოველდღიურად სამყაროს ახალი საოცრებები მოჰქონდა – ho, chveni dasavleli melkiadesi, chrdiloets migma ramden saocreba hqonia

    Reply

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s