კვლავ საქართველოში. პირველი შთაბეჭდილებები.

სურათის ავტორი: გიორგი ლობჟანიძე

ნორმალური ქვეყნიდან ანალოგიურად ნორმალურ ქვეყანაში რომ ჩადიხარ პირველ კითხვად ფრაზა “როგორ ეგუები აქაურობას?” გამორიცხულია გაიგო, განსხვავებით საქართველოსგან, რომელიც სამწუხაროდ ნორმალური და განვითარებული ქვეყანა ნამდვილად არაა.

ბუნებრივია ამ მოსაზრებაში ბევრი მეთანხმება და ამიტომაც თითქოს კოლექტიური შეთანხმების შედეგად ერთი და იგივე კითხვას მისვამენ. მეც ვპასუხობ და ერთი და იგივე პასუხს არ ვიზარებ.

ამ პოსტში ჩემს პირველ შთაბეჭდილებებს კიდევ ერთხელ გაგაცნობთ და ძალიან გამიხარდება  თუ თქვენთან შეხვედრის შემდგომ ხსენებული კითხვა ოდნავ მაინც შეიცვლება.

ქრონოლოგიურად დავიწყებ.

გლაზგოდან ამსტერდამის აეროპორტში მომიწია ჩაფრენა. ამსტერდამის აეროპორტი მასიური, კოსმოპოლიტური ხასიათის მქონე სადგურია, სადაც საჭირო გასასვლელის საპოვნად შეიძლება ნახევარ საათზე მეტი დაგჭირდეთ, და არა იმიტომ რომ მინიშნებებია ცუდი (საშუალო სტატისტიკური აიქიუს ქონის შემთხვევაში, პრაქტიკულად შეუძლებელია დაკარგვა), არამედ მხოლოდ იმიტომ რომ ძალიან დიდია. აეროდრომზე კი თვითფრინავები ერთმანეთს დაჯდომა/აფრენაში ასწრებენ და მსოფლიოს ყველა მიმართულებით მიფრინავენ.

ამიტომაც ჰოლანდიელებს ყოველგვარი სინდისის ქეჯნის გარეშე შეუძლიათ დაიკვეხნონ რომ ევროპაში ერთ-ერთი საუკეთესო აეროპორტი აქვთ, განსხვავებით ქართველებისგან. ამ ჰიპოთეზის მიუხედავად ჰოლანდიელებისგან ასეთ ტრაბახს იშვიათად შეხვდებით, განსხვავებით ქართველი პრომოუტერებისა, აი ერთ-ერთი მაგალითიც. 

თბილისის აეროპორტში დაშვებისას სულ რაღაც სამი თუ ოთხი თვითფრინავი იდგა ობლად და ჩამოსული თუ გასამგზავრი ადამიანების რიცხვი მხოლოდ ამსტერდამის რეისით ჩამოფრენილი მგზავრებით განისაზღვრებოდა.

შემდეგ იყო აეროპორტიდან სახლამდე მიმავალი გზა. პირველი რაც ხანგრძლივი განშორების შემდეგ თვალში მეცა მტვერი და საერთოდ ბინძური ჰაერი იყო. ეს რომ მოგვიანებით ზოგიერთ მეგობარს ვუთხარი, კითხვად რაღაც დაალოებით ასეთი გავიგე, “კი, მაგრამ იქ სხვანაირი ჰაერია?”

კი, იქ სხვანაირია, მტვერი ნაკლებადაა და მანქანებიც მოწმდება. ჩვენთან კი მოგეხსენებათ რამდენიმე წელია ტექ. დათვარიელება აღარ არსებობს (არც მანამდე არსებობდა თუ გავითვალისწინებთ რომ სუფთა ფორმალობას წარმოადგენდა ვიდრე ნამდვილ შემოწმებას). შედეგად თბილისის ქუჩებში სიარულისას უხვი რაოდენობით ვყლაპავთ მტვერს, გამონაბოლქვს და ვიმოკლებთ სიცოცხლეს.

ქალაქში დიდი ცვლილებები შევამჩნიე თქო რომ გითხრათ მოგატყუებთ, რაც თვალს მომხდა ჯერჯერობით ის იყო რომ აკადემიასთან ბაღი აღარ არსებობს, ოპერის უკან აშენდა კიდევ ერთი “გამჭირვალე” პოლიცია, წყლის დასალევ ფანტანებს დაუმაგრდა (ზოგიერთ შემთხვევაში) ღილაკი და ახლა თბილისის მოსახლეობას წყლის არა “ლოღნვა” არამედ უფრო ცივილურად დალევის საშუალება აქვს.

კონტროლიორები ავტობუსში უფრო ხშირად ამოდიან და გულმოდგინეთ გვთხოვენ შევიძინოთ ბილეთები. ხალხიც თითქოს უფრო აქტიურად ყიდულობს ბილეთებს ვიდრე შარშან. თუმცა ავტობუსები გატენილია, თუ არ გამიმართლათ და ავტობუსის უხერხული კუთხიდან გიწევთ ჩასასვლელად მოძრაობა გზაზედ შეიძლება შეგხვდეთ “არომატი ვინმეს იღლიის ქვეშ,” არც თუ ისე მეგობრული ჯიკაობა მავანთან და ზოგადად დაღვრემილი და აგრესიული სახეების ცქერა.

დაღვრემილი გამომეტყველებით ასევე მაღაზიის გამყიდველები გამოირჩევიან, რომლებიც პროდუქტის შეძენის შემდგომ თევზებით მუნჯდებიან და შენგან გამოხატული ღიმილზე და მადლობაზე არავითარ რეაქციას არ გამოხატავენ. მაინც, პრინციპულად განვაგრძობ მადლობის გადახდას.  ადრე თუ გვიან ვინმე ზრდილობიანად მომიგებს, მეც გამიხარდება და შეიძლება პირველ ზრდილობიან გამყიდველს დავუმეგობრდე კიდევაც .

კიდევ გამოჩნდა ელექტრონული დაფები ავტობუსების გაჩერებებთან, რომლებიც მართალია ჯერჯერობით მხოლოდ რუსთაველი – ვაკის მიდამოებში შეიმჩნევა, მაგრამ როგორც გავიგე გვპირდებიან რომ ნაკლებად პრესტიჟულ უბნებშიც დაამონტაჟებენ.

შერონ სტოუნზე არ დავწერ თქო, მაგრამ ვერ ვსძლიე ცდუნებას. კვირა დღეს, ანუ ჩამოსვლის მეორე დღე ნაწილობრივ რუსთაველზე ბოდიალში გავატარე, თავიდან გადაკეტილი ქუჩა რომ დავინახე ვიფიქრე კვლავ მიტინგია თქო, მაგრამ ცოტა ხანში სხვანაირი “აურა” რომ ვიგრძენი მივხვდი რომ საქმე ჩამოწერილი ჰოლივუდის ფენომენთან გვაქვს და ქალაქის ცენტრალურ ქუჩას არცერთ ნორმალურ ქვეყანაში არ გადაკეტავენ სტოუნის, ჰოფმანის ან თუნდაც ანჯელინა ჯოლის ხათრით.

დანარჩენი ვნახოთ, ისე ნეტა, შერონს თუ მოეწონა საქართველო? თუმცა, რა მნიშვნელობა აქვს, მაგას ხომ არ სჭირდება “აქაურობასთან შეგუება.”

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s