რატომ ვირჩევ პოლიტიკას?

ჟურნალისტიკაში წასვლა რომ დავაპირე სულაც არ ვფიქრობდი პოლიტიკაზე, პოსტ მოდერნისტული იდეებით შეიარაღებული საკუთარ თავს აპოლიტიკურად და პოლიტიკის მიმართ ნიჰინილისტურად განწყობილ ადამიანად ვთვლიდი, ვიძახდი რომ არ მაინტერესებს ეს სფერო და მომავალში მხოლოდ კულტურა/გართობა/ხელოვნებაზე დავწერ ან გავაკეთებ თქო სიუჟეტებს.

ცოტა ხანი რომ გავიდა უფრო სოციალური თემებით დავინტერესდი და ისტორიების ძიება სწორედ რომ ხალხში დავიწყე, მივხვდი რომ აქაცაა კულტურა და ხელოვნება.

კიდევ უფრო ცოტა ხანი სოციალური თემებიდან პოლიტიკაზე გადასვლაში დამჭირდა. მთავარი შეცდომა რომელსაც ჟურნალისტიკაში წასვლისას ვაკეთებდი იმაში მდგომარეობდა რომ პოლიტიკას ვიწროდ ვუყურებდი, ანუ საქართველოში პოლიტიკურ კულტურის არ მქონე ადამიანებზე თვალის დევნისას  ამ სფეროზე არასწორ წარმოდგენას ვიქმნიდი.

უხეში შედარება: პოლიტიკაზე საქართველოში არსებული პოლიტიკოსებით რომ იმსჯელო იგივეა ჰოკეიზე ქართველი ჰოკეისტებით გამოიტანო დასკვნა.

სპეციალობად პოლიტიკა უკვე ბრიტანეთში სწავლისას ავირჩიე, იქ სადაც პოლიტიკური კულტურა საუკუნიების განმავლობაში გაკაჟების შედეგად დღეს ერთ-ერთ საინტერესო და რაფინირებულ სფეროდ წარმოგვიდგება, სადაც პოლიტიკა ხელოვნებაცაა და ხალხთან ურთიერთობის საშუალებაც.

სწორია როდესაც ამბობენ რომ პოლიტიკა ყველაფერი და ყველაფერშია. ფართო გაგებით პოლიტიკა ყოველდღიურ მოვლენას და ურთიერთობების ერთობლიობას წარმოადგენს, სამწუხაროდ ჩვენთან ასეთი სხვადასხვა რეალიებში არსებული ლიდერებთან ასოცირდება და არავითარ შემთხვევაში ამ ფიგურების მიღმა მდგარ პროგრამებსა თუ შინაარსობრივ დატვირთვაში.

აბსოლუტურად სწორი იყო რატი ამაღლობელი რამდენიმე დღის წინ მაესტროს ეთერით რომ განაცხადა- საქართველოში არ არსებობს ინსტიტუციებიო რომლებიც შექმნიდნენ, გამოწვრთიდნენ ძლიერ, ღირსეულ პოლიტიკოსებს, პარლამენტი კი რომელიც იდეაში უმაღლეს პოლიტიკურ ორგანოდ უნდა ითვლებოდეს იქცა სანოტარო ბიუროდ.

დედამიწა ლოგიკურობის სავანეა, ამიტომაც პოლიტიკური ორგანოების თუ ტრადიციების უქონლობის გამო ვერც პოლიტიკოსები და ვერც რეალურად პროფესიონალური პოლიტიკა გვექმნება. საქართველოს პოლიტიკური ასპარეზი ეს არის სპონტანური პირების თავშეყრის ადგილი სადაც დიდ როლს გამართლება და პოპულიზმი თამაშობს.

ილუსტრაციისთვის მოდით გავიხსენოთ ვინ გვყავდა პოლიტიკაში დამოუკიდებელი საქართველოს ისტორიაში. დამოუკიდებლობის მიღების თანავე საქართველოს პრეზიდენტი არჩევნებისას მიღებული ნდობის აბსოლუტური მანდატის შედეგად ზვიად გამსახურდია ხდება, ნაციონალისტური რიტორიკით შეიარაღებული ის იდეალურად მიცურავს პოსტ კომუნისტურ, “განმანთავისებლურ” ტალღაზე და ხდება ყველა ქართველის ლიდერი. მცირე ხანში გამსახურდიას პოლიტიკაში გამოუცდელობა იმდენად თვალსაჩინოა რომ ქვეყანა კატასტროფის, არსებობა/არ არსებობის წინაშე დგას.

მოდის შევარდნაძე, ადამიანი რომელიც გვამშვიდებს, “გვირიგებს კანფეტებს” თოვლის ბაბუასავით და იმას მაინც აკეთებს რომ გაეროს საქართველოს აღიარებინებს, გაპარტახებულ ქვეყანას ოდნავ “გააკოსმეტიკებს” მაგრამ ამის იქეთ მთელ ერს “ზასტოიში” ამყოფებს. ერიც ეძებს ახალ, ქარიზმატულ ლიდერს რომელიც შეუძლებელს დაპირდება, განუვითარებლობაში დამნაშავეებს დასჯის და ქვეყანას წინ ევროპისკენ წაიყვანს. ასეთიც ჩნდება, ახალგაზრდა, ენერგიული და რევოლუციონერი (მაშინ ჯერ კიდევ ასეთი იყო) მიხეილ სააკაშვილი, რომელიც ხმამაღალი განცხადებებით სწრაფად იგებს უმრავლესობის გულებს და ხელისუფლებაშიც სისხლის ღვრის გარეშე მოდის.

სამივე პრეზიდენტის ერთი და იმავე ტერმინით მოხსენიებაა შესაძლებელი – “იმედის პრეზიდენტები”. სამივე ხელისუფლებაში საქართველოს მოსახლეობისგან წამოსული არსებული იმედის ხარჯზე მოვიდა, მაგრამ ხელისუფლებაში მოსვლის თანავე პოლიტიკის ანბანის უცოდინრობის შესახებ სწრაფად დაკარგა ნდობა.

პოლიტიკის უცოდინრობა  და პოპულიზმი მხოლოდ პრეზიდენტებს როდი ეხება, აქ უამრავი მაგალითის მოყვანა შეიძლება, რელიგიურ სექტორებს “მომუშავე” თარგამაძე, პლანქტონი – თორთლაძე, “ხან რას ვიტყვი, ხან რას” – ოქრუაშვილი, განაწყენებული – ბურჯანაძე და ა.შ და ა.შ. არც პარტიები არსებობს საქართველოში, მათი უმეტესობა 10 წელიწადსაც კი ვერ უძლებს და არჩნევნებიდან არჩევნებამდე არსებობს.

პოლიტიკოსებს და პარტიებშ თავი რომ გავანებოთ პოლიტიკური კულტურა არც ე.წ. ექსპერტებს აზრია მაინცდამაინც გასათვალისწინებელი, რომლებიც უფრო ბირჟაზე დომინოს თამაშისას პოლიტიკურ განათლება მიღებულ ადამიანებს ჰგვანან ვიდრე რეალურ მეცნიერებს.

…არადა, ძალიან საინტერესოა თუნდაც დომინო, რა თქმა უნდა თამაში თუ იცი.

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s