თბილისის მე-16 კინოფესტივალი: 3 დეკემბრის ანონსი, გასული დღის შეფასება

დღეს რამდენიმე კარგ ფილმს უნდა ველოდოთ…

FarFromMen_web_1

45 წელი (45 years)

ფილმი, რომელში ერთ-ერთ მთავარ როლს შარლოტ რემპლინგი ასრულებს, წყვილზე მოგვითხრობს, რომელიც თავისი ქორწინების 45-ე წლისთავის აღნიშნვნისთვის ემზადება. თუმცა, ღირშესანიშნავ თარიღამდე ცოტა ხნით ადრე თავს დავიწყებული აჩრდილი იჩენს თავს. “45 წელს” ორ საათზე ამირანის დიდ დარბაზში აჩვენებენ.

შორს კაცთაგან (Loin Des Hommes)

ფილმები ვიგო მორტენსენით მთავარ როლში ყოველთვის საინტერესოა. “შორს კაცთაგან” ალბერ კამიუს მოთხრობას, “სტუმარი” (L’Hôte) ეფუძნება, რომელიც ყოფილ ფრანგ ჯარისკაცის ალჟირში 50-იან წლებში ცხოვრების შესახებ მოგვითხრობს. მორტენსენის პერსონაჟს, დარუს, ალჟირელი დისიდენტის მეზობელ ქალაქში სასამართლოში გადაყვანას ავალებენ… ის რომ ფილმის საუნდტრეკის ავტორი ნიქ ქეივია ალბათ მისი ნახვის დამატებით მოტივაციაა. “შორს კაცთაგან” რუსთაველის მეხუთე დარბაზში საღამოს ცხრა საათზე გავა.

თუ თავისუფალი დრო გაქვთ და ორზე მეტი ფილმის ნახვის სურვილი გაქვთ, დღის დაწყებას “გაკვეთილით” (Urok) გირჩევდით, ამ ბულგარულმა ფილმმა უკვე მაოსწრო არაერთი ჯილდოს მოპოვება. მას საერთაშორისო კონკურსის ფარგლებში 12 საათზე ამირანის დიდ დარბაზში აჩვენებენ.

კურტ კობეინის და ალბათ ზოგადად თანამედროვე მუსიკის მოყვარულებისთვის საინტერესო იქნება კობეინი, “არეული მონტაჟი,” (Cobain: Montage of Heck) დოკუმენტური საკულტო ჯგუფ Nirvanas ლიდერზე.

თუ ცხრა საათზე ზემოთ ხსენებულ სეანსზე (“შორს კაცთაგან”) დარბაზი სავსე დაგვხდათ, ან უბრალოდ არ გაინტერესებთ და სხვა რამის ნახვას ისურვებდით, ამირანის მესამე დარბაზში საჩვენებელ ფილმს გამოვარჩევდით. აქ ამ დროს ვენესუელურ-მექსიკური “შორიდან” (Desde Alla) გადის.

მოკლედ 2 დეკემბერს ნანახ ფილმებზე

გუშინდელი დღე გარკვეულწილად იმედგაცრუბების დღე აღმოჩნდა. ეს პირველ რიგში ჟაკო დორმალის “ახალთახალ აღთქმას” ეხება. ფილმს თითქოს არაფერი აკლია,  გადასარევი ვიზუალი, უბადლო მონტაჟი, ნოვატორული თხრობის სტილი, მაგრამ ყურებისას გარკვეულ მომენტში ხვდები, რომ სინამდვილეში უყურებ ფილმს არაფრის შესახებ. კი, ლამაზი და კარგად დალაგებული კადრებია, რომელიც მძლავრ ეფექტს ახდენს მაყურებელზე, მაგრამ სეანსის შემდეგ შემდგომი საფიქრალის გარეშე ტოვებს. სამწუხაროდ, დორმალი იმ მაგს დაემსგავსა, რომლის საუკეთესო ტრიუკებიც წარსულს ჩაბარდა.

პაოლო სორენტინოს “ახალგაზრდობის” (Youth) ყურებისას ფიქრობ, რა დიდებული სილამაზეა… თუმცა, მერე ჰარვი კეიტელი, მაიკლ კეინი, რეიჩელ უეისი, პოლ დენო და ვიღაც ჭარბწონიანი მამაკაცი, რომელიც ძალიან ჰგავს მარადონას, გახსენდება და ფიქრობ, რომ ძალიან რთულია ასეთი კასტით ვერ გადაიღო კარგი ფილმი. თუმცა, ასეთი არაერთი გვინახავს, ასე რომ ნუ დავუკარგავთ სორენტინოს ოსტატობას და შევირგოთ მისი საფირმოდ გამორმებული დელიკატესი.

ფორს მაჟორის (Force Majeure) ყურებისას ასეთი აზრი მიტრიალებდა, “იქნებ ამერიკულ კინოაკადემიას შეცდომა არ მოსვლია ფილმი საუკეთესო უცხოენოვანების შორტლისტში, რომ არ შეიყვანა?” არა, ცუდი ფილმი ნამდვილად არაა, საინტერესო თემით და კითხვით, რომელიც თანამევედროებაში ოჯახის როგორც ინსტიტუტის სიმყარეს ეხება, რეჟისორის მცდელობით საკითხი სხვადსხვა კუთხიდან დაენახა, მაგრამ თითქოს რაღაც მაინც აკლია… ან იქნებ, მე შევიქმენი გადაჭარბებული მოლოდინი ფილმზე, რომელიც პრინციპში არაა ცუდი, მაგრამ მისი მნიშვნელობის გადაჭარბება არასწორი იქნებოდა?

 

 

2 thoughts on “თბილისის მე-16 კინოფესტივალი: 3 დეკემბრის ანონსი, გასული დღის შეფასება

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s