თბილისის მე-16 კინოფესტივალი: 4 დეკემბრის ანონსი, გასული დღის შეფასება

grlwalks

დღეს საჩვენებელ ფილმებს შორის ერთ-ერთი გამორჩეულია “წვიმასაც კი ყიდიან” (Even the Rain). მართალია, ფილმი ხუთი წლის წინ გამოვიდა, მაგრამ ის ამ ფესტივალის ფარგლებშიც აქტუალურია.  “წვიმასაც კი ყიდიან,” რომელშიც მთავარ როლებს გაელ გარსია ბერნალი და  ლუის ტოსარი ასრულებენ, ისტორიული ანალოგიის გამოყენებით, ბოლივიაში წყლის პრივატიზაციის და ამ ფონზე მომხდარი პროტესტების შესახებ მოგვითხრობს. ფილმს ცხრა საათზე რუსთაველის მეოთხე დარბაზში აჩვენებენ.

თუ ნახსენები ფილმი უკვე ნანახი გაქვთ, ან უბრალოდ ალტერნატიული სეანსი გაინტერესებთ, საინტერესო უნდა იყოს ამავე დროს რუსთაველის მეხუთე დარბაზში საჩვენებელი ფილმი. 2015 წლის ფრანგული ნამუშევარი “ახალგაზრდა სისხლი” (La tête haute). ფილმი, რომელშიც ერთ-ერთ მთავარ როლს კატრინ დენევი ასრულებს, ახალგაზრდა, მეამბოხე ახალგაზრდის შესახებ მოგვითხრობს.

ყველაზე ადრეულ სეანსებზე წასვლას თუ გადაწყვეტთ და წლევანდელი საკონკურსო ფილმები გაინტერესებთ, 12 საათზე ამირანის დიდ დარბაზში თურქულ “სამშობლოს” (Ana Yurdu), მეორეში კი უნგრულ “ოთხშაბათის შვილს” (Szerdai gyerek) აჩვენებენ.

სპარსულენოვანი ფილმი ამეკირიდან “გოგონა ღამით შინ მარტო მიდის” (A Girl Walks Home Alone At Night), რომელზეც წელს ძალიან ბევრს საუბრობდნენ, ორ საათზე რუსთაველის მეხუთე დარბაზში გავა. ფილმი, რომელიც სხვადასხვა ჟანრების კოქტეილს წარმოადგენს მივიწყებული ირანული ქალაქის შესახებ მოგვითხრობს, რომელშიც მარტოსული ვამპირი აქაურ მაცხოვრებლებს დასდევს.

ასევე საკონკურსო ფილმს წარმოადგენს “ნულოვანი წერტილი” (Nullpunkt), ესტონური დრამა საკმაოდ კარგი გამოხმაურებებით. ფილმის ნახვა ოთხ საათზე ამირანის დიდ დარბაზში შეგიძლიათ.

მოკლედ 3 დეკემბერს ნანახ ფილმებზე

ბულგარული სოც. დრამა “გაკვეთილი” (Urok) არის მაგალითი იმისა თუ როგორ შეიძლება გადაიღო მაღალი დონის ფილმი შეზღუდული ბიუჯეტით. მართალია, ფილმის რეჟისორებისთვის – კრისტინა გროზევასთვის და პეტარ ვალჩანოვისთვის ეს სადებიუტო ნამუშევარია, ვფიქრობ მათ შეუძლიათ გაკვეთილი ჩაუტარონ უფრო გამოცდილ რეჟისორებს იმაზე თუ როგორ შეიძლება მიაჯაჭვო მაყურებელი ეკრანს. ფილმმა თავიდანვე დაიპრყო ჩემი ყურადღება და მის მსვლელობისას ერთადერთი რამის მეშინოდა, კლიშეების. ზოგიერთ შემთხვევაში ფილმი ამასთან ძალიან ახლოს იყო, მაგრამ გადამწყვეტ მომენტში სულ სხვა მიმართულებით მიჰყავდა სიუჟეტი. ვფიქრობ, “გაკვეთილი” წლევანდელ საკონკურსო ფილმებს შორის ფავორიტებში უნდა მოვიაზროთ.

45 წელი (45 years) არის ფილმი მყარ ურთიერთობაზე, რომელიც შეიძლება ითქვას საფინალო ეტაპზე ბზარის გაჩენის საშიშროების წინაშე დგას. ფილმის დასასრული მაყურებელს ინტერპრეტაციაში თავისუფლების აძლევს. ინგლისელი რეჟისორის ენდრიუ ჰაის ამ საკმაოდ ესთეტიკურ და აზრიან ფილმში ძალიან მაღალ დონეზე ასრულებენ მათზე დაკისრებულ როლებს ტომ კორტნი და შარლოტ რემპლინგი.

ვიგო მორტენსენი იდეალურად მოერგო მეოცე საუკუნის ორმოცდაათიანი წლების ალჟირში მცხოვრებ წარმოშობით ფრანგ მასწავლებლის როლს. “შორს კაცთაგან” (Far From Men), ალბერ კამიუს მოთხრობის ეკრანიზაცია მძლავრი მორალური მესიჯით, ფრანგი მასწავლებლის, დარუს და მას ჩაბარებული პატიმრის – მოჰამედის შესახებ მოგვითხრობს. ორივე პერსონაჟი მტკიცე მორალური პრინციპების მატარებლები არიან, რომლებიც ქვეყანაში არსებული მდგომარეობის მიუხედავად უარს აცხადებენ ცალსახად დაემორჩილონ აქ დაწესებულ არაბულ თუ ფრანგულ წესებს და მიუხედავად იმისა, რომ არჩევანში ისინი შორს არიან ადამიანებისგან, სწორედ მათ მიერ არჩეული პრინციპები გამოარჩევენ მათ როგორც ადამიანებს.

2 thoughts on “თბილისის მე-16 კინოფესტივალი: 4 დეკემბრის ანონსი, გასული დღის შეფასება

    1. lobzhanidze Post author

      აი დღეს უკვე მგონი უკვე გადავიტირთე, მივხვდი რომ ორზე მეტს ვერ გავქაჩავდი🙂

      Reply

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s