Tag Archives: თბილისის კინოფესტივალი

თბილისის მე-16 კინოფესტივალი: 3 დეკემბრის ანონსი, გასული დღის შეფასება

დღეს რამდენიმე კარგ ფილმს უნდა ველოდოთ…

FarFromMen_web_1

45 წელი (45 years)

ფილმი, რომელში ერთ-ერთ მთავარ როლს შარლოტ რემპლინგი ასრულებს, წყვილზე მოგვითხრობს, რომელიც თავისი ქორწინების 45-ე წლისთავის აღნიშნვნისთვის ემზადება. თუმცა, ღირშესანიშნავ თარიღამდე ცოტა ხნით ადრე თავს დავიწყებული აჩრდილი იჩენს თავს. “45 წელს” ორ საათზე ამირანის დიდ დარბაზში აჩვენებენ.

შორს კაცთაგან (Loin Des Hommes)

ფილმები ვიგო მორტენსენით მთავარ როლში ყოველთვის საინტერესოა. “შორს კაცთაგან” ალბერ კამიუს მოთხრობას, “სტუმარი” (L’Hôte) ეფუძნება, რომელიც ყოფილ ფრანგ ჯარისკაცის ალჟირში 50-იან წლებში ცხოვრების შესახებ მოგვითხრობს. მორტენსენის პერსონაჟს, დარუს, ალჟირელი დისიდენტის მეზობელ ქალაქში სასამართლოში გადაყვანას ავალებენ… ის რომ ფილმის საუნდტრეკის ავტორი ნიქ ქეივია ალბათ მისი ნახვის დამატებით მოტივაციაა. “შორს კაცთაგან” რუსთაველის მეხუთე დარბაზში საღამოს ცხრა საათზე გავა.

თუ თავისუფალი დრო გაქვთ და ორზე მეტი ფილმის ნახვის სურვილი გაქვთ, დღის დაწყებას “გაკვეთილით” (Urok) გირჩევდით, ამ ბულგარულმა ფილმმა უკვე მაოსწრო არაერთი ჯილდოს მოპოვება. მას საერთაშორისო კონკურსის ფარგლებში 12 საათზე ამირანის დიდ დარბაზში აჩვენებენ.

კურტ კობეინის და ალბათ ზოგადად თანამედროვე მუსიკის მოყვარულებისთვის საინტერესო იქნება კობეინი, “არეული მონტაჟი,” (Cobain: Montage of Heck) დოკუმენტური საკულტო ჯგუფ Nirvanas ლიდერზე.

თუ ცხრა საათზე ზემოთ ხსენებულ სეანსზე (“შორს კაცთაგან”) დარბაზი სავსე დაგვხდათ, ან უბრალოდ არ გაინტერესებთ და სხვა რამის ნახვას ისურვებდით, ამირანის მესამე დარბაზში საჩვენებელ ფილმს გამოვარჩევდით. აქ ამ დროს ვენესუელურ-მექსიკური “შორიდან” (Desde Alla) გადის.

მოკლედ 2 დეკემბერს ნანახ ფილმებზე

გუშინდელი დღე გარკვეულწილად იმედგაცრუბების დღე აღმოჩნდა. ეს პირველ რიგში ჟაკო დორმალის “ახალთახალ აღთქმას” ეხება. ფილმს თითქოს არაფერი აკლია,  გადასარევი ვიზუალი, უბადლო მონტაჟი, ნოვატორული თხრობის სტილი, მაგრამ ყურებისას გარკვეულ მომენტში ხვდები, რომ სინამდვილეში უყურებ ფილმს არაფრის შესახებ. კი, ლამაზი და კარგად დალაგებული კადრებია, რომელიც მძლავრ ეფექტს ახდენს მაყურებელზე, მაგრამ სეანსის შემდეგ შემდგომი საფიქრალის გარეშე ტოვებს. სამწუხაროდ, დორმალი იმ მაგს დაემსგავსა, რომლის საუკეთესო ტრიუკებიც წარსულს ჩაბარდა.

პაოლო სორენტინოს “ახალგაზრდობის” (Youth) ყურებისას ფიქრობ, რა დიდებული სილამაზეა… თუმცა, მერე ჰარვი კეიტელი, მაიკლ კეინი, რეიჩელ უეისი, პოლ დენო და ვიღაც ჭარბწონიანი მამაკაცი, რომელიც ძალიან ჰგავს მარადონას, გახსენდება და ფიქრობ, რომ ძალიან რთულია ასეთი კასტით ვერ გადაიღო კარგი ფილმი. თუმცა, ასეთი არაერთი გვინახავს, ასე რომ ნუ დავუკარგავთ სორენტინოს ოსტატობას და შევირგოთ მისი საფირმოდ გამორმებული დელიკატესი.

ფორს მაჟორის (Force Majeure) ყურებისას ასეთი აზრი მიტრიალებდა, “იქნებ ამერიკულ კინოაკადემიას შეცდომა არ მოსვლია ფილმი საუკეთესო უცხოენოვანების შორტლისტში, რომ არ შეიყვანა?” არა, ცუდი ფილმი ნამდვილად არაა, საინტერესო თემით და კითხვით, რომელიც თანამევედროებაში ოჯახის როგორც ინსტიტუტის სიმყარეს ეხება, რეჟისორის მცდელობით საკითხი სხვადსხვა კუთხიდან დაენახა, მაგრამ თითქოს რაღაც მაინც აკლია… ან იქნებ, მე შევიქმენი გადაჭარბებული მოლოდინი ფილმზე, რომელიც პრინციპში არაა ცუდი, მაგრამ მისი მნიშვნელობის გადაჭარბება არასწორი იქნებოდა?

 

 

თბილისის მე-16 კინოფესტივალი: მომავალი დღის მიმოხილვა, 1 დეკემბერი

მიმდინარე კინოფესტივალის ფარგლებში გადავწყვიტე ყოვედლღიურად მომდევნო დღეს საჩვენებელ ფილმებს შორის რამდენიმე გამოვარჩიო და იმათზე გავამახვილო ყურადღება, რომლებიც ჩემი მოკრძალებული აზრით მაყურებლისთვის შეიძლება საინტერესო იყოს. მართალია ფესტივალი ოფიციალურად ორშაბათს იწყება, მაგრამ იმის გათვალისწინებით, რომ დღეს ერთადერთი ფილმი (მოირა) იქნება ნაჩვენები, მეორე დღით ვიწყებ.

PHOENIX

14:00 სთ.

Baal (ბაალი)

1969 წლის ეს გერმანული ფილმი ბერტოლტ ბრეხტის და ზოგადად თეატრის მოყვარულებს დაგაინტერესებთ. ფილმი ბრეხტის ამავე სახელწოდების პიესის ეკრანიზაციას წარმოადგენს და სულ 24 სცენისგან შედგება.

No Land’s Song (უსიმღერო ქვეყანა)

ირანელი კომპოზიტორი, სარა ნაჯაფი საკუთარ ქვეყანაში საჯარო კონცერტის ჩატარებისთვის წლებია იბრძვის, უფლებისთვის რომელიც ირანში კანონით იკრძალება. დოკუმენტური ამ ერთგვარი ამბოხის შესახებ მოგვითხრობს.

16:00 სთ
Mediterranea (ხმელთაშუა ზღვისპირეთი)
ფილმი ამ ბლოგის ფესტივალზე 15 სანახავ ფილმებში მოხვდა. მოკლე სინოპსისი: ორი აფრიკელი ლტოლვილი იტალიისკენ მიემგზავრება, თუმცა გზაში ბევრ მოულოდნელ სირთულეს და სისასტიკეს წააწყდება.

19:00 სთ.

შვიდსაათიან სეანსებზე მაყურებელს რთული არჩევანის გაკეთება შეიძლება მოუწიოს, ამ დროს ერთმანეთს ორი ძალიან კარგი ფილმი ემთხვევა. საღამოს ამ სეანსზე ამირანში  Phoenix (ფენიქსს) აჩვენებენ, ფილმს, რომელიც მეორე მსოფლიო ომის შემდგომ გერმანიაზე და ამ კონტექსტში იდენტობის კრიზისის შესახებ მოგვითხრობს. რუსთაველში კი ამავე დროს Dancing Arabs (მოცეკვავე არაბები) გავა, ფილმი მოგვითხრობს იმაზე თუ როგორია იყო არაბი და ცხოვრობდე ისრაელში.

21:00 სთ.

არჩევანის გაკეთება არც ცხრასაათიან სეანსზე იქნება მარტივი, ყველაფერი იმაზეა დამოკიდებული რა მოგწონთ უფრო მეტად, სპეციფიური სკანდინავიური იუმორი თუ ოჯახური დრამა გარდაცვლილი ფოტოგრაფის შესახებ. პირველს ისეთი სახელწოდება აქვს, ინდი ბენდს დაამშვენებდა… A Pigeon Sat on a Branch Reflecting on Existence (იჯდა მტრედი ტოტზე და ცხოვრებაის არსზე ფიქრობდა), მისი ნახვა რუსთაველში შეგეძლებათ. მეორეს Louder Than Bombs (ბომბებზე ხმამაღლა) ჰქვია და მასაც რუსთაველში აჩვენებენ.

თბილისის კინოფესტივალის ტოპ 5 ფილმი [ბლოგის ვერსიით] და ოფიციალური გამარჯვებულები

hid

მაყურებელი სტიკერით “ალაიქებს” თავის მოწონებულ ფილმს

თბილისის მე-15 კინოფესტივალზე წარმოდგენილი 122 ნამუშევრიდან მხოლოდ 19-ის ნახვა მოვახერხე. თუმცა, სანახავი სია წინასწარ, საკმაოდ სკრუპულოზურად გავაკეთე და ალბათ ამის დამსახურებაა რომ ცუდი ფილმი პრაქტიკულად არ მინახავს. სამწუხაროდ, რამდენიმე კარგი ნამუშევარი მაინც გამომრჩა, მათ შორის არის, “გოლგოთის გზა”  (Kreuzweg), “სასწაულები” (Le Meraviglie) და “წყნარი ცხოვრებაა” (Still life), ამიტომაც მოცემული სია ამ ფილმების გათვალისწინების გარეშე შედგა.

5. “ძებნილი” (A Most Wanted Man)                                                                                                      

აწ გარდაცვლილი ფილიპ სეიმურ ჰოფმანის შესანიშნავად შესრულებული მთავარი როლი და ანტონ კორბეინის ოსტატურად შეკრული ფილმი ჯაშუშებზე და ტერორისტულ პოლიტიკაზე.

4. “ტომი” (The Tribe)

ორიგინალური და მაღალმხატვრული ფილმი უკრაინიდან, რომელიც მოკლებულია ყოველგვარ ვერბალურ დიალოგს, მაგრამ ამის მიუხედავად მაყურებელს ორი საათის განმავლობაში “იჭერს”. გამაოგნებელი ოპერატორული ნამუშევარი.

3. ზამთრის ძილი (Kis uykusu)

წლევანდელი კანის ფესტივალის ოქროს პალმის რტოს მფლობელი. თურქული დრამა ძალიან მდიდარი ეგზისტენციალისტური დიალოგებით და დამაჯერებელი პერსონაჟებით.

2. ორი დღე, ერთი ღამე (Deux jours, une nuit)

უმაღლეს დონეზე შესრულებული რეჟისორული ნამუშევარი ძმებ დარდენებისგან, რომელიც ოპტიმისტურ და ადამიანურ ხასიათზე დაგაყენებთ. მარიონ კოტიარდის ერთ-ერთი საუკეთესო როლი.

1. სიჩუმის სახე (The Look of Silence)

შოკისმომგვრელი დოკუმენტური ჯოშუა ოპენჰაიმერისგან, რომელიც ინდონეზიაში 60-იან წლებში პოლიტიკური დევნის და გენოციდის შესახებ მოგვითხრობს.

თბილისის მე-15 კინოფესტივალის ოფიციალური გამარჯვებულები

lasha

ლაშა ცქვიტინიძე, კინოფილმის “მე ვარ ბესო” რეჟისორი

პრომეთე საუკეთესო რეჟურისთვის – ნუცა მესხიშვილს, ფილმისთვის “კრედიტის ლიმიტი”.

პრომეთე ქალის როლის საუკეთესო შესრულებისთვის – მარი კიტიას ფილმისთვის”პატარძლები”.

პომეთე მამაკაცის როლის საუკეთესო შერსულებისთვის – ილიას სალმანს ფილმისთვის “სიმინდის კუნძული”.

ვერცხლის პრომეთე საუკეთესო რეჟურისთვის – იური კურსიერისს ფილმისთვის “მოდრისი”.

ოქროს პრომეთე საუკეთესო ფილმისთვის – მიროსლავ სლაბოშპიტსკის ფილმისთვის “ტომი”.

სერგო ფარაჯანოვის სახელობის პრიზი განსაკუთრებული პოეტური ხედვისათვის – ფილმს “ტომი”.

ეროვნული კონკურსის გამარჯვებული ფილმი – ლაშა ცქვიტინიძის “მე ვარ ბესო”.