Tag Archives: ილია ჭავჭავაძე

ცნობილი ადამიანები და პერსონაჟები Facebook – ის მომხმარებლები რომ ყოფილიყვნენ… ნაწილი II.

hitlerdraft

hydradraft kevindraft akakidraft woodydraft

sizyfusპირველი ნაწილი

 

Advertisements

ცნობილი მწერლები და პოეტები Facebook – ის მომხმარებლები რომ ყოფილიყვნენ…

orwell

danteWILDEsolzhenitsiniliakafkabulgakov

კონფორმისტი მეგობრის წერილი

რამდენიმე კვირის წინ მეგობარმა წერილი მომწერა, რომელიც ზოგადად საქართველოში მისი გამოცდილებიდან გამომდინარე მდგომაორების აღქმას ეხება. მისი თანხმობის შემდეგ გადავყწვიტე წერილი საჯარო, ღია გამეხადა და ანონიმურად გამომექვეყნა ბლოგზე. გთავაზობთ მოწერილს უცვლელად.

დავით როგორ ხარ? გადავწყვიტე როგორც იქნა წერილის მოწერა. იმის შესახებ თუ რა შეხედულებები ჩამომიყალიბდა რამდენიმეწლიანი კონფორმისტული, რუტინული არსებობის შედეგად. მაშინ გითხარი, რომ საქართველოში არსებული უამრავი პრობლემიდან ერთ ერთზე ჩემს სუბიექტურ აზრს მოგწერდი და აი ისიც.
ალბათ გეცოდინება რომ საქართველოს “წინსვლის” ერთ ერთი მაჩვენებელია, ის რომ მატერიალურ და არამატერიალურ სიკეთეებზე ფასი გაიზარდა და ზოგადად ცხოვრება ძვირი გახდა (ამასთან დაკავშირებულმა  სხვადასხვა პრობლემებმა თავი იჩინეს და სარეველებივით უცბად გამრავლდნენ),  ხოლო ეს ფაქტი ყველაზე მეტად, ისედაც აბსოლუტურ უმცირესობაში მყოფ ე.წ. საშუალო ფენას “სიზიფეს ქვასავით” დააწვა ზურგზე და ისედაც მრავალნატანჯნი მწყობრი ნაბიჯით მივდივართ სიღარიბის ზღვრის სიღარიბისკენვე გადასალახად. აქედან გამომდინარე იმის მაგივრად რომ ხალხმა კრიტიკული აზროვნების, განათლებისა და ინდივიდუალიზმის გზით იაროს პროგრესისკენ, სხვადასხვა მატერიალური ღირებულებების დასაკმაყოფილებლად გაჩაღებულ, ყოველდღიურ ბრძოლასა და ფიქრში არიან ჩაფლულები.
მძიმე სოციალურ-ეკონომიკურ ფონზე ფასების ზრდა ერთი ბალასტია, ხელფასების ოდენობა კი მეორე. უფრო კონკრეტულად რომ ვისაუბრო, მაგალითისთვის გეტყვი რომ საშუალოსტატისტიკური ქართველი მოსამსახურის ხელფასი მხოლოდ ელემენტარული საყოფაცხოვრებო მოთხოვნილებების დაკმაყოფილებისთვისაა საკმარისი, ისიც დიდი მიკრო-მაკრო ეკონომიკური გათვლებით სადაც მთელო ოჯახი ჩართულია (დავოსის ფორუმის რეპეტიცია გეგონება).  ამ და სხვა მრავალი პრობლემის გათვალისწინებით ადამიანს აღარ რჩება არც დრო და არც განწყობა იმის შესახებ რომ რაიმე საკითხზე განსხვავებული და კრიტიკული შეხედულება ჩამოიყალობოს. არსებობს იმის საფრთხეც რომ, ნებისმიერმა ინდივიდუალურმა აზრმა ან განცხადებამ  შეიძლება ადამიანი მარგინალად აქციოს.
რაც შეეხება სულიერ განტვირთვას აქ საქმე მარტივადაა, ან უბრალოდ ვერ გაწვდები “შარდენ”-“პეროვის” ფანტასტიურ ფასებს, ან თუ ვაი ვაგლახ დაგროვებული, სპეციალურად გადადებული თანხით სადმე გართობა გადაწყვიტე არსებობს საშიშროება წააწყდე მომსახურების სფეროს აგრესიულ წარმომადგენელს, რომელიც ისევ თავისი პირადი პრობლემების გადამკიდე, შენზე იყრის ჯავრს და სახლში ისევ “გულნატკენი” დაბრუნდები.
ილია გასაოცრად აქტუალურია დღესაც:
ჩვენისთანა ბედნიერი
განა არის სადმე ერი?
მძიმე ყალნით,
ლამაზ ფალნით
მორთული და მშვენიერი;
უწყინარი,
უჩივარი,
ქედდრეკილი, მადლიერი;
უშფოთველი,
ქვემძრომელი,
რიგიანი, წესიერი;
ყოვლად მთმენი,
ვით ჯორ-ცხენი,
ნახედნი და ღონიერი.ჩვენისთანა ბედნიერი
განა არის სადმე ერი?!
ყველა უნჯი,
ყველა მუნჯი,
გულჩვილი და ლმობიერი;
თვალაბმული,
თავაკრული,
პირს ლაგამი ზომიერი;
ყველა ყრუი,
ყველა ცრუი,
ჭკვადამჯდარი, გულხმიერი;
მცირე, დიდი –
ყველა ფლიდი,
ცუღლუტი და მანკიერი.

ჩვენისთანა ბედნიერი
განა არის სადმე ერი?!
მტვერწაყრილი,
თავდახრილი,
ყოვლად უქმი, უდიერი;
უზღუდონი,
გზამრუდონი,
არგამტანი და ცბიერი;
მტრის არმცნობი,
მოყვრის მგმობი,
გარეთ მხდალი, შინ ძლიერი;
არრის მქონე,
არრის მცოდნე,
უზრუნველი და მშიერი.

ჩვენისთანა ბედნიერი
კიდევ არის სადმე ერი?

1871
P.S. მეტროთი ვმგზავრობ კაი ხანია და ხალხს ვაკვირდები და სამწუხაროდ უმეტესად ვხვდები: გაბრაზებულებს, უგემოვნოებს, ინდივიდუალობა დაკარგულებს, უემოციოებს, დაჩაგრულებს, ყველაფრის მომთმენებს, ამტანებს, არგამტანებს, უპრინციპოებს, ყველაფერზე წამსვლელებს, გაუნათლებლებს და ასე შემდეგ…. თამამად ვამბობ მეც ერთ-ერთი მათგანი ვარ.