Tag Archives: მედია

ქართული ვირტუალური და რეალური სამყაროს ტუსოვკების მინიპედია

 

 

მოცემული ტექსტი მიზნად არ ისახავს მასში მოყვანილ პირთა რაიმე სახით შეურაცხყოფას.

 

ტექსტში მოყვანილი მოსაზრებები ეკუთვნის მხოლოდ ავტორს და არ არის აუცილებელი გამოხატავდეს სხვის შეხედულებებს.

personal_trollface_hd

ტროლები

მიუხედავად იმისა, რომ გავრცელებული სტერეოტიპის თანახმად ამ ტუსოვკაში ყველაზე არასერიოზული ხალხი ერთიანდება, რეალობა სულ სხვაა. ტროლები უმეტესს შემთხვევაში ძალიან გულჩათხრობილები და კეთილი ადამიანები არიან, რომლებიც ჩვეულებრივ ადამიანურ ყურადღებას ითხოვენ, უბრალოდ არ იციან როგორ გამოხატონ. ტროლები რეალურ ცხოვრებაში იმდენად მორცხვები არიან, რომ “გამარჯობის” გაგონებისას შეიძლება გაწითლდნენ კიდევაც. თუ ტროლის კომენტარებს პასუხობთ, ის თქვენ ყველაზე კარგ ადამიანად გთვლით და შეიძლება სახლში თქვენი პლაკატიც კი უკიდია. იმ შემთხვევაში თუ კი იგნორირებას უკეთებთ, მისთვის დართ ვეიდერზე უარეს ბოროტებას წარმოადგენთ, თუმცა თქვენი პლაკატი მაინც უკიდია.

უმაღლესი ქურუმი – საკუთარი ეგო

ტაბულასთან ასოცირებული იუზერები

მიუხედავად იმისა, რომ ამ ტუსოვკის ბირთვს ტაბულაში მოღვაწე ახალგაზრდები წარმოადგენენ, ხშირ შემთხვევაში გვხდებიან სხვა ასოცირებული წევრებიც. უმეტესს შემთხვევაში მათ შორის შეხვდებით ყოფილ ფორუმელებს, რომლებიც ხსენებულ ჟურნალის შექმნისას დასაქმდნენ. ცხოვრების ძირითად ნაწილს ატარებენ ფეისბუქზე, ხშირად პოსტავენ ისტორიებს ტაქსისტების შესახებ. ქვეცნობიერად მემარჯვენეები, ცნობიერად მიშისტები. ძალიან მტკივნეულად აღიქვამენ უთანასწორობას, თუმცა მხოლოდ იმ შემთხვევაში თუ ამაში ქართული ოცნების ხელი ურევია. ამ ტუსოვკის მდედრობითი სქესის წარმომადგენლებს ძალიან უყვართ ჯგუფი Archive, თუმცა იმიჯის ასაწევად ხანდახან ცდილობენ დაიმახსოვრონ ნაკლებად ცნობილი დიჯეების სახელები თუ ფსევდონიმები.

უმაღლესი ქურუმი – უშიშროების საბჭოს ყოფილი მეთაურის მეუღლე, განსაკუთრებით წინ წასულებისთვის მილტონ ფრიდმანი.

ჰიპსტერი მემარცხენეები

გარეგნულად, ჩაცმულობით ხშირ შემთხვევაში ძალიან გვანან ტაბულასთან ასოცირებულ იუზერებს და მათ მსგავსად შეგიძლიათ ერთი და იგივე ივენთებზე იხილოთ (მაგალითად ე.წ. Flea Market-ზე, მტკვარზე, გალერიში და ა.შ). თუმცა, ამ მახასიათებელზე მსგავსება მთავრდება. ერთმანეთის ტერიტორიას იშვიათად კვეთენ ხოლმე და ერთი და იგივე ღონისძიებაზე მოხვედრილები სალამის მაგივრად შორიდან სჩუქნიან ერთმანეთს მრავლისმეტყველ მზერებს. ჩუმად უყურებენ ხოლმე და გული უჩუყდებათ Notting Hill-ის და Love Actually-ის მსგავს ფილმებზე, თუმცა საჯაროდ ერთმანეთში და სხვებთან საუბრობენ მხოლოდ ვისკონტიზე და ანტონიონიზე. ერთი ან ორი წლით მიდიან საზღვარგარეთ სასწავლებლად და სამშობლოში დაბრუნებულები ორმაგად ხარჯავენ ენერგიას, სხვაგან თუ არა, ტუსოვკებზე მაინც.

უმაღლესი ქურუმი – სლავოი ჟიჟეკი, დამწყებისთვის საზღვარგარეთ მოღვაწე ქართველი მემარცხენე ინტელექტუალები.

აქტივისტები, ენჯეოშნიკები, ახალი ინტელიგენცია

ეს სამსაფეხურიანი ტუსოვკაა. რადგანაც პირველი სტადია ნაკლებ გამოცდილებას და ცოდნას საჭიროებს, იწყებენ ქუჩებით და ფეისბუქ აქტიურობით. დადიან ყველანაირ აქციაზე, თუმცა ვიწრო გაგებით ნაკლებად პოლიტიკურზე, მაგალითად ხეების გაჩეხვა, უმცირესობის უფლებების შელახვა, ქალის უფლებების შელახვა და ა.შ. მათ იურისდიქციაშია. თვალს ადევნებენ საზღვარგარეთ საპროტესტო აქციებს და ვირტუალურად ღებულობენ გამოცდილებას. მეორე საფეხურზე დაწინაურება ენჯეო სექტორში დასაქმება წარმოადგენს, ამისთვის აუცილებელია ინგლისური ენის ცოდნა. ამას ხშირად წინ უძღვის სწავლა საზღვარგარეთ სახელმწიფოს ხარჯზე, პოპულარულია ბუდაპეშტი. ესენი აქციებზე ნაკლებად დადიან და უფრო საოფისე სამსახურით შემოიფარგლებიან. ზედა საფეხურს პირობითად ახალი ინტელიგენცია შეგვიძლია ვუწოდოთ. ესენი მიუხედავად იმისა რომ სადღაც მუშაობენ, შეუძლიათ ბევრი მუშაობით თავი არ შეიწუხონ, მათ ყოველ სიტყვას ძალიან დიდი მნიშვნელობა აქვს სოციალურ ქსელებში, მათი გამოჩენა და აღშფოთება კი მხოლოდ განსაკუთრებულ შემთხვევებში ხდება საჭირო. მიუხედავად იმისა, რომ სოციალურ ქსელებში კლავიატურამომაგრებულები ებრძვიან არაპოლიტკორექტულ გამოვლინებებს, თუნდაც ირიბს, ვიწრო წრეში მსგავს თემებზე თავად ხუმრობენ ხოლმე და ხშირად არც თუ ისე ირიბად. კითხულობენ ლიბერალს ან ტაბულას მსოფმხედველობის შესაბისად, წინწასულები Guardian-ს ან Economist-ს, კვლავ მსოფმედველობის მიხედვით.

უმაღლესი ქურუმი – ადრე და მომავალში ომბუდსმენის თანამდებობაზე დაწუნებული ნებისმიერ კანდიდატი, დიმიტრი ლორთქიფანიძის გარდა.

ელექტრონული ჰიპები

ესენი 90იან წლებში პოპულარულ ალტერნატიული მოძრაობის და პოსტმოდერნის სინთეზს წარმოადგენენ. დამიწებულ ადამიანს ფეისბუქზე მათი კომენტარები ხშირ შემთხვევაში შეიძლება არაადექვატურადაც კი მოეჩვენოს. იქმნება შთაბეჭდილება რომ ესენი საქართველოში არ ცხოვრობენ, არ წერენ პოლიტიკაზე, სოციალურ პრობლემებზე, პოსტავენ “სტრან” ფოტოებს, სტრან სტატუსებს და მეტწილად ამაღლებულ თემებს ეტანებიან, ამიტომაც ისიც კი უცნობია დადიან თუ არა ტუალეტში.

უმაღლესი ქურუმი – დამწყებებისთვის ლადო ბურდული, განვითარებულებისთვის დადაისტები (ყველა)

ფეისბუქ ექსპერტები

მიუხედავად იმისა, რომ ეს ტუსოვკა ძალიან ეკლექტურ საზოგადოებას წარმოადგენს და სიტყვაზე ზოგი მისი წარმომადგენელი შეიძლება დიასახლისი იყოს, ზოგიც ინჟინერი, ზოგიც კლერკი, მათ ერთი რამ აერთიანებთ – ისინი თავს ვალდებულად თვლიან გამოხატონ საკუთარი ექსპერტული აზრი ნებისმიერ მეტნაკლებად მნიშვნელოვან თემაზე. ბოლოდროინდელ მაგალითად შეიძლება შევარდნაძის და შემდგომ უკვე ნოვოდვორსკაიას გარდაცვალება მოვიყვანოთ. არც კი ვიცი რა ეშველებოდა ქართულ ვირტუალურ სივრცეს, რომ არა ამ ძალიან კომპეტენტური ადამიანების ძალიან კომპეტენტური აზრი.

უმაღლესი ქურუმი – ტროლების მსგავსად საკუთარი ეგო

 

Advertisements

მიდი შეუგორე ანუ ქართველი გოგჩოს სახე ქართულ მედია სივრცეში

აქტი I

გადაწყვეტილება პატივცემულაძეების ოჯახში

პეკინის ქუჩაზე,  საქართველოს დედაქალაქ თბილისში ერთ-ერთი საშუალო სტატისტიკური, მაგრამ ზომიერად შეძლებული ოჯახის წევრები საბედისწერო გადაწყვეტილების მიღებას ცდილობენ. 17 წლის ქალიშვილ ნინჩოს მშობლების რჩევით აბიტურიენტობა გადაუწყვეტია, რა თქმა უნდა მშობლების დახმარებით.

ამ საბედისწერო დღესაც სპეციალობის არჩევის პროცესში ოჯახის ყველა წევრი იღებს მონაწილეობას, რათა არ დაკმინდეს დემოკრატიის უდრეკი ბუნება.

ნინჩო და დადამისი, ქალბატონი ლიკა, ბინის “ზალაში” სხედან დივანზედ და ელოდებიან ოჯახის თავის, ბატონ ზაურის შემოსვლას, ბატონი ზაური საშუალო სტატისტიკურად კორუმპირებული ჩინოვნიკია, რომელსაც გასტრონომიის მძიმე ბუნებამ და სიცოცხლის აუტანელმა სიმსუბუქემ  წლების განმავლობაში მძიმე შრომის შედეგად ზომაზე დიდი ღიპის სახით მძიმე დაღი დაასვა.

ქალბატონი ლიკა ტრადიციული თბილისელი ქალბატონი რომელიც საუბარში შიგადაშიგ რუსულ სიტყვებს ურევს თავისმხრივ საშუალო სტატისტიკურ ქართველ დიასახლისს წარმოადგენს, მაგრამ დაქალებთან ყავაზე შეხვედრის აუცილებლობა აიძულებს მუდამ ფორმაში, ანუ “გაკრასკული” იყოს, მაშინაც კი როდესაც სახლში მარტო იმყოფება.  ეს ჯერიც გამონაკლისს არ წამოადგენს და ისიც თვალებ შეღებილი – “პომადა” წასმული  მორჩილად ელოდება საკუთარ მეუღლეს.

ჯერ ახალგაზრდა, მაგრამ უკვე “სვეცკი” მანერებით შეიარაღებული ნინჩო თავის მხრივ ტელევიზორს მისჩერებია და მანერულად პულტზე არსებულ ღილაკებს აჩხაკუნებს. ნინჩო შიგადაშიგ პულტს ივიწყებს და თითების კმეტას იწყებს.

ამის დანახვაზე ქალბატონი ლიკა “ნუ-ს” მიუგებს ხოლმე და მორჩილ ლოდინს განაგრძობს.

როგორც იქნა სცენაზე, ანუ “ზალაში” ჩნდება ღიპმომარჯვებული და პატივცემული ბატონი ზაური. ზაური იღიმის მაგრამ ამასთან ერთად ცდილობს სერიოზულობის ელფერი შესძინოს შეხვედრას.

ნინჩო: “როგორ ხარ მამიკო?”

ამ სიტყვების წარმოთქმის შემდგომ ნინჩო მყისიერ უბრუნდება ტელევიზორს.

ქალბატონი ლიკა უღიმის მეუღლეს, რომელიც ამასობაში სავარძელს ადებს ჩინოვნიკის მძიმე წონას და საუბარს იწყებს.

ზაური: აბა, რა გადავწყვიტეთ? სად ვაბარებთ?

ნინჩო: არ ვიცი, მამიკო, რა ჯობია? მირჩიე რამე.

ზაური: შენ რა გინდა?

ნინჩო: არ ვიცი, რა უნდა მინდოდეს.

ზაური: აბა მე უნდა ვიცოდე?

ლიკა: კარგი ზაურ, მოიფიქრებს რამეს, თან რავიცი აბა რა მნიშვნელობა აქვს.

ზაური: მაგის ასაკში ცოლი მყავდა უკვე.

ლიკა კეკლუცურად უღიმის მეუღლეს და “მოტაცების” სცენას იხსენებს.

ზაური: დღეს გიგას ველაპარაკე, მეთქი ასე – ისე, არ ვიცით თქო სად ჩავაბაროთ…

ლიკა: კარგი ბიჭია გიგა, რაო მერე გიგამ?

ზაური: რავიცი, ყველაზე პრესტიჟული იურიდიული და ჟურნალისტიკაო.

ნინჩო საუბარში არ ერთვება, შიგადაშიგ ნათქვამს ყურს მოკრავს ხოლმე, მაგრამ ძირითადად ტელევიზორს მისჩერებია.

ლიკა: ხო, აი მეც ეგრე მითხრა ვიკამ, მაგის ბიჭმა შარშან წინ ჩააბარა იურიდიულზე.

ზაური: რა დაუჯდათ?

ლიკა:  ათი

ზაური: ხო ეგრეა ახლა ფასები. მარა რავიცი აბა, რომელი სჯობია ნინჩოსთვის.  ესაც იურიდიულზე ხომ არ გავუშვათ? პერსპექტიულია.

ლიკა: კარგი რა, ზაურ, რა განსხვავებაა, თან ახლა ეგაც არ გამომივიდეს ერთი პროფესიონალი, მთავარია კარგად გათხოვდეს.

ზაური (იცინის) : ქალები რავა სულ გათხოვებაზე ფიქრობთ? ხო ისე, რავიცი რაღაც არა მგონია მაინცდამაინც კარგი იურისტი დადგეს.

როგორც იქნა დილემაში ჩაგდებული მშობლები ყურადღებას ნინჩოსგან ითხოვენ. ნინჩო სდებს პატივს და მშობლებს უტრიალდება.

ზაური: ჰა, რომელი გირჩევნია, იურიდიული თუ ჟურნალისტიკა?

ნინჩო: რავიცი აბა… რა განსხვავებაა მაგათ შორის?

ზაური: იურიდიულზე თუ ჩააბარებ ადვოკატი გამოხვალ, თუ ჟურნალისტიკაზე – ტელევიზორში გიყურებთ ყოველ დღე.

ლიკა: მემგონი აშკარად ჟურნალისტიკა სჯობია. ზაურ, შენი შვილი რომ ნახო ყოველ დღე ტელევიზორში წარმოიდგინე რა კარგი იქნება. თან გეცოდინება სად გყავს გოგო.

ნინჩო: რავიცი აბა… შეიძლება ჟურნალისტიკა…

ზაური: ნინჩო, მიკროფონის ხელში დაჭერას შეძლებ?

ნინჩო: შევძლებ, რატომაც ვერ შევძლებ?

ზაური: ხოდა მაშინ გადაწყვეტილია, ჟურნალისტი გამოხვალ.

სცენა II 

ნინჩოს სიზმარი

მისაღები გამოცდის წინა დღეს ერთი უცნაური სიზმარი დაესიზმრა – ის ინტერვიუს ღმერთს ართმევდა.

მიკროფონ ამხედრებული ოპერატორთან ერთად ნინჩო ჩქარი მაგრამ ამავდროულად აუღელვებელი ნაბიჯით ღმერთის მისაღებისკენ მიემართებოდა, კარები ტრადიციულად თეთრ ტანისამოში გამოწყობილ ანგელოზმა გაუღო და შესვლა შესთავაზა.

“რა სიმპატიურია,” გაიფიქრა ნინჩომ და თან ღმერთთან მისალმება იჩქარა.

ნინჩო: გამარჯობა ღმერთ, როგორ ხარ?..

ღმერთი: კარგ…

ნინჩო (სწრაფ ტემპში): მეც, მეც… ოღონდ, მოდი ღმერთ, მალე ჩავწეროთ ხო?

ღმერთი: კარგ…

ნინჩო (ისევ სწრაფ ტემპში): ღმერთ, ღმერთ, აი ეს “პეტლიჩკა” გამომართვი, ოღონდ ისე გაიკეთე რომ არ გამოჩნდეს ხოოო? თორემ კამერაში ცუდად ჩანს.

ღმერთი  “პეტლიჩკას” იკეთებს და ისწორებს.

ნინჩო: ღმერთო რას ფიქრობთ სექსუალურ უმცირესობებზე საქართველოში?

ღმერთი:  საინტერესო შეკითხვა. მე ასე დავიწყებდი, ადამიანი საკუთარი ბუნებით…

ნინჩო: მშვენიერი, მშვენიერი პასუხია ღმერთ. ბოლო შეკითხვა, ვიქტორიას სეკრეტი სჯობია თუ ლა პერლა?

ღმერთი:  მე ლა პერლას ვამჯობინებდი.

ნინჩო: ძაააალიან დიდი მადლობა ღმერთ, მე და თამჩო სანთელს დავანთებთ შენს სახელზე.

ამ სიტყვებზე ნინჩო  სწრაფად ხსნის “პეტლიჩკას ღმერთს და თან ოპერატორს მიმართავს, “პერებივკები” გადაიღე?

კამერა ამხედრებული და მდუმარე ოპერატორი თანხმობის ნიშნად თავს აქნევს.

ნინჩი: მშვენიერი, წავედით, წავედით, მანქანა გამოიძახე…

სცენა III

კარიერული ზრდა

თითქოს რა შეიძლება იყოს საერთო მამის ღიპს და ახალგაზრდა და ფიზიკურად მომხიმბვლელი ცისფერთვალება გოგოს შორის. მიუხედავად აშკარა ესთეტიური სხვაობისა ღიპმა თურმე წლების განმავლობაში გადამწყვეტი როლი ითამაშა ბატონი ზაურის ქალიშვილის წარმატებაში.

ეს დაახლოებით ასეთი სცენარით განვითარდა. მაშინ როდესაც ბატონი ზაური გავლენიან მეგობრებთან სვამდა მისი დიპლომატიური ურთიერთობა მათთან ღრმავდებოდა, მაგრამ ურთიერთობის გაღრმავებასთან ერთად სმისგან ასევე ფართოვდებოდა ზაური პატივცემულაძის ღიპი. თუმცა მისაღებ გამოცდებზე ღიპის დიპლომატიის შედეგად დამყარებულ კავშირებმა აშკარა როლი ითამაშეს ცისფერთვალება ნინჩოს კარიერულ წინსვლაში.

…და აი ჟურნალისტურ სამჭედლოში ჩაბარების 5 წლის თავზე ცისფერთვალება ნინჩომ მყისიერ დაიწყო მუშაობა ერთ-ერთ მოწინავე “სამთავრობო” ტელეარხზე.

მიუხედავად იმისა რომ ნინჩომ ბუნდოვნად იცოდა რომ დედამიწაზე არსებული კონტინენტების რაოდნენობა 5-დან 8-მდე მერყეობდა, მუშაობა ტელეარხზე არც თუ ისე რთული აღმოჩნდა, რადგანაც პროდიუსერებთან, რომლებმაც თავის მხრივ ბუნდოვნად იცოდნენ განსხვავება პალესტინასა და პაკისტანს შორის, ყავის სმა შედეგს იღებდა და ლოიალობის ყველაზე კარგ გამოვლინებას წარმოადგენდა, იმ უბრალო მიზეზის გამო რომ პროდიუსერებიც თავის მხრივ ყავას სვამდნენ “მთლად” უფროსთან, რომელსაც ზოგადად ჟურნალისტიკაზე ბუნდოვანი წარმოდგენა ჰქონდათ.

სიუჟეტების აწყობა სირთულეს არ წარმოადგენდა, წახვედი გადაღებაზე, გადაიღე ერთი ორი კადრი, დასვი კითხვა (სულერთია რა და როგორი), მოხვედი, დაგიმონტაჟა მემონტაჟემ, დაადე ხმა და ეგაა.

გაცილებით რთული ნინჩოსთვის ლა პერლას და ვიქტორიას სეკრეტის ვებ გვერდებზე ძრომიალი და სწორი გადაწყვეტილების მიღება იყო. “ლა პერლა” თუ “ვიქტორიას სიკრეტი?” ეს შეკითხვა მოსვნებას არ აძლევდა და ხშირად პროდიუსერებთან შესული რჩევას უფროსობას სთხოვდა.

გასართობად ნინჩოს მარგინალი მემონტაჟე სახელად ბაჩო ჰყავდა. ბაჩო სამონტაჟოდან არ გამოდიოდა ხოლმე და ხან კითხულობდა და ხან რაღაც ნინჩოსთვის უცნაურ ვიდეოებს უყურებდა. ნინჩოც “სწერვულად” დასცინოდა და წაუკბენდა ხოლმე. ბაჩოს მთელი სულით და არსით სძულდა ნინჩო, დასანახად ვერ იტანდა, მაგრამ ამის მიუხედავად ბრაზს არ აჩვენებდა და ჩუმად უსმენდა ნინჩოს შენიშვნებს.

ერთხელაც ბაჩო ერთი ამერიკელი  პუბლიცისტის და ფილოსოფოსის ვიდეო ინტერვიუს უყურებს, ოთახში ახალშემოსული ნინჩო ბაჩოს ეკითხება

ნინჩო: ბაჩო, ეგ ვინაა?

ბაჩო: ნომ ჩომსკი.

ნინჩო: ვიიინ?

ბაჩო: ნომ ჩომსკი, ამერიკელი ლინგვისტია.

ნინჩო: და რა უნდა? რას ლაპარაკობს?

ბაჩო: თანამედროვე მედიას განიხილავს.

ნინჩო: აუუუფ, მოგცლია რა, კარგი რა, ნახე რა ბებერია, ამან რა უნდა გასწავლოს? დროს ტყუილად ნუ ხარჯავ ეგეთ სისულელეებზე. მოდი დამეხმარე რა.

ბაჩო: ერთი წუთი მაცალე და დაგეხმარები.

ნინჩო: ერთი წუთი არა, ახლავე დამეხმარე.

ბაჩო: ერთი წუთი დამაცადე რა, ხომ ხედავ მთავრდება, თან ეთერამდე ბლომად დრო გვაქვს.

ნინჩო: შენ შეიძლება გაქვს დრო, მე არ მცალია. დავაი ახლა, რომ გეუბნები. აი ეს შემიგორე.

ამ სიტყვებზე ნინჩო ბაჩოს მინი დივი კასეტას აწვდის.

ბაჩო ვიდეოს რთავს, სავარძელს ნინჩოსკენ ატრიალებს, დგება, კარებისკენ მიემართება, კეტავს და ხელგამოშვერილ ნინჩოს რამდენიმეწამიან სიჩუმეში სერიოზულად უყურებს.

ნინჩო: ჰა, შემიგორებ?

ბაჩო: შეგიგორებ, შეგიგორებ, დედას არ მო…?

დასასრული

არ ესროლოთ შეყვარებულს, ის ზასაობს როგორც შეუძლია

საქართველო ის ქვეყანაა სადაც ერთდროული მოვლენების ადგილი არაა, აქ მომხდარი ერთდროულად ყველას ინტერესი და კვირის სალაპარაკო ხდება. ასე მაგალითად ბოლო თვის განმავლობაში ისეთი დაუკავშირებელი თემები ენაცვლებოდა ერთმანეთს როგორიც 26 მაისის დარბევა, შერონ სტოუნის ჩამოსვლა და რობერტ სტურუას  ირგვლივ ატეხილი აურზაური იყო.

გუშინდელის მერე როგორც ჩანს რამდენიმე დღე მაინც “კოცნის აქცია” გვექნება სალაპარაკოდ. გაანალიზება გუშინვე

ფოტოს ავტორი: სოფო დათიშვილი

დაიწყო, “მოზასავეებზე” ათჯერ მეტი შეკრებილი ჟურნალისტი “გასაყიდი” მასალის ძიებაში ძვირადღირებულ კამერებს აჩხაკუნებდა და პროდიუსერის დარწმუნებას ცდილობდა რომ აქციისგან რამე შეიძლება გამოვიდეს. ვერ მიართვეს. არაფერი გამოვიდა.

მაშინვე დაიწყო ლაპარაკები “ხალხია ბანძიაო,” “ხალხია ბნელიაო,” “სამოქალაქო საზოგადოება არ არსებობს” და მსგავსი ლირიკა. მე შეუმდგარ აქციას ზასაობის მოლოდინში მოსულ სულ ცოტა 100 ადამიანს მაინც არ დავაბრალებდი, არამედ ორგანიზატორებთან მექნებოდა პრეტენზია.

ყველა აქცია საჭიროებს ორგანიზებას, ყველაზე გულახდილ, სახალხოც კი, ეს ფაქტია, წინააღმდეგ შემთხვევაში შეუძლებელია მოსთხოვო ვერორგანიზებულ ჯგუფს სინქრონული მოქმედება. რა მოცემულობა გვქონდა აქციამდე და აქციის მსვლელობისას გუშინ? ფეისბუქზე წამოსული ინიციატივა და ღონისძიების გვერდი. მეტი არაფერი. რა თქმა უნდა ასეთ აქციაზე უფრო მეტი ისეთი წავიდოდა, “მოდი ვუყურებ წყვილი მაინც არ მყავს” ვიდრე ადამიანი რომელიც აქციაში უშუალოდ მიიღებდა მონაწილეობას. შედეგად – ყბადაღებული მაყურებელი რომელმაც სულ სამი წყვილი იხილა და ალბათ პარკის სხვა მონაკვეთში რომ გაესეირნა გაცილებით მეტს შეხვდებოდა.

რა შეეძლო გაეკეთებინათ ორგანიზატორებს? პირველ რიგში აქციამდე შეეძლოთ თუნდაც საკუთარი მეგობრებისგან შეექმნათ ე.წ. “ბირთვი,” ვთქვათ 10 წყვილისგან მაინც, რომელიც სინქრონულად დაიწყებდა კოცნას, ასეთ პირობებში კი უბრალოდ მოსულებსაც შეეძლოთ წამოწყება გაეგრძელებინათ. გუშინ კი სამი წყვილის შიგადაშიგ, არა სინქრონულ ქმედებას ლოგიკურია არაფერი მოჰყვებოდა.

ორგანიზატორებს ასევე შეეძლოთ ჩაერთოთ მუსიკა, გაეშვათ კოცნის ცნობილი კადრები, დაედგათ პერფომანსი, გამოსულიყვნენ სიტყვით ბოლოს და ბოლოს, მოკლედ გაეკეთებინათ რამე ისეთი რაც “გამოაღვიძებდა” სხვებს, აღუძრავდა პროტესტის სურვილის, აიძულებდა ეკოცნა ვინმესთვის და ა.შ. ლიდერს ხომ უნდა შეეძლოს სხვისი აყოლიება, წამოწყების გავრცელება, სხვისი ჩართვა, ბოლოს და ბოლოს მეორე მსოფლიო ომის დროს ხალხი სიკვილზე მიდიოდა ძლიერი პროპაგანდის შედეგად, აქ კიდევ, ერთ უბრალო კოცნაზე იყო საუბარი და ამის ორგანიზებაც კი პრაქტიკულად შეუძლებელია გახდა.

ორგანიზეტორები ორგანიზების ნაცვლად მრავალრიცხოვან ჟურნალისტებთან საუბარში გაერთნენ (ნეტა რაზე ელაპარაკებოდნენ, კოცნაზე ნამდვილად არა), მარტო დარჩენილი, სეირის საყურებლად მოსული ადამიანები კინერთმანეთთან “რიტორიკულ ჭორაობაში”  რა ხდება რატომ არ კოცნის ეს ხალხი ერთმანეთს” გაერთნენ? ხალხის კიდევ მესმის, რა ქნან, აი “ორგანიზატორების” ადგილზე კი მედია საშუალებებს ინტერვიუს ნამდვილად არ მივცემდი.

ლიტერატურა წმინდათა წმინდაა

 ინტერვიუ სტეფან ჰერტმანსთან, რომელიც თავდაპირველად “ჯორჯია თუდეიში” დაიბეჭდა და საგანგებოდ ბლოგისთვის ითარგმნა.

ავტორი: სალომე კობალავა

ფოტო: ლელი ბლაგონრავოვა

saubari stefan hertmansTan Zalian saintereso aRmoCnda da mec gadavwyvite inglisurenovani sagazeTo masala qarTuladac meTargmna, rom SeZlebisdagvarad meti mkiTxveli gascnoboda.

interviuSi stefani gvesaubreba Tanamedrove literaturaze, demokratiaze, mediasa da mwerlis rolze sazogadoebaSi.

ra ganasxvavebs Tanamedrove literaturas im memkvidreobisgan, rac arsebobda, vTqvaT, meore msoflio omamde. Seicvala Tu ara rame da konkretulad ra Seicvala?

vfiqrob mTavari cvlileba evoluciaa, ramac egzistencializmamde migviyvana. Eegzistencializmi dasavlur literaturaSi gulisxmobs religiis mniSvnelobisa da rolis Sesustebas. SesaZloa am Temam odesme isev SeiZinos aqtualoba, magram meore msoflio omis Semdeg, post-modernistuli literatura agnostikuri gaxda. Ppost-modernizmSi avtorebi ukve socialur, egzistencialur sakiTxebs ufro exebian vidre religiurs. romanebis gmirebi iseTi individebi gaxdnen, romlebic pasuxismgebelni sakuTar saqcielze Tavad arian. kiTxvebi Cndeba danaSaulze, moralze, TanagrZnobaze, egoizmze, siZulvilze, siyvarulze, Tasvisuflebaze-es aris post-modernizmis Temebi da ara religia.

egzistencializmma da fsiqologiam Tanamedrove literaturaze didi zegavlena iqonia aseve avtorebma, rogorebic arian martin heidegeri, Jan pol sartri da dekonstruqcionizmis filosofosebi, magaliTad Jak derida.

Tu yvela zemoT CamoTvlil mizezs da elements avurevT, Cven miviRebT dasavleli qalis N MAan mamakacis prototips, romelic Tavisufalia Tavis arCevanSi da Tavadaa pasuxismgebeli sakuTar Tavze. is cdilobs icxovros rTul realobaSi da moergos mas.

Tanamedrove literaturaSi romani iqca iseT Janrad, sadac yvelaferi SesaZlebelia. Bbevrma avtorma am TavisuflebiT isargebla da eqsperimentebsac ar erideba.

dRevandel msoflioSi Seicvala Tu ara wignis roli? Aaseve rogor Seicvala mwerlis roli sazogadoebaSi?

-diax, wignis roli Seicvala, yvelaze gamokveTilad ki kapitalistur sazogadoebaSi. Bberlinis kedlis dangrevis Semdeg Cven SevxvdiT aRmosavleT evropis mwerlebs, romlebic gveubnebodnen: “Tqven, dasavleT evropel mwerlebs gaqvT Tavisufleba, rom akeToT da TqvaT is rac gsurT, magram erTi problemaa: aravin mogismenT”. es niSnavs, rom SegviZlia yvelaferi vweroT da amisTvis aravin dagviwyebs devnas, arc cenzuraSi moveqceviT. MTumca, am Tavisuflebas erTi problema aqvs, mweralma dakarga is politikuri Zala, rac gaaCnda. is SeizRuda kulturuli asparezis farglebSi da mxolod am teritoriaze TamaSobs.

post modernizmSi mwerali cdilobs gaixsnas da xma miawvdinos farTo sazogadoebas. dRes mTavari kiTxvaa: rogor movipovo socialuri zegavlena Tanamedrove demokratiaze, pupulisturi SexedulebebiT gadavsebul bazarze ise, rom suli eSmaks ar mivyido? Oori arCevani gaqvs: an gaxde komerciuli mwerali, SeTxza satelevizio serialebis donis romanebi da fiqrobde mxolod komerciul mogebaze, an ecado sazogadoebam Seni xma gaigos, mogisminon da amisTvis gamoCnde kamerebis win, wero Jurnalebsa da gazeTebSi. Sen unda ecado, mtkiced idge Sens poziciaze, rogorc inteleqtuali. Cemi mizani ar aris carieli popularoba, aravis vemudarebi cotaodeni yuradReba damiTmos. Mme virCev viyo eseisti, filosofiuri avtori daAavtoriteti movipovo mniSvnelovan socialur da politikur debatebSi monawileobiT.

dRes Cven komumikaciis uamravi saSualeba gvaqvs: socialuri qselebi, blogebi, internet forumebi, debatebi, manifestaciebi, kritikuli statiebi beWdur mediaSi, televizia, radio. Mmedia kargi saSualebaa Tvalyuri adevno mimdinare movlenebs, CaerTo da ar CamorCe am swrafad cvalebad realobas. ar unda dagvaviwydes, rom mwerlis upirvelesi movaleoba xelovnebis samsaxuria. Ewarmosaxva da silamaze, misi fundamenturi kulturuli uflebebia.

TbilisSi Tqven monawileobdiT debatebSi, sadac imsjeleT Tu ramdenad arsebobs “evropuli literatura”. ayenebT Tu ara kiTxvis qveS evropuli literaturis arsebobas da FiqrobT Tu ara, rom is ar arsebobs?

-saqme iსაა, rom dRes gaurkvevelia sad iwyeba an sad mTavrdeba evropuli literatura. SesaZlebelia evropuli literaturis ganyeneba da misi dasavluri literaturisagan gancalkeveba? Cemi azriT, calke aRebuli evropuli literatura ar arsebobs. Aamis dasturia nebismieri saerTaSoriso festivali. sadac ar unda moxvdeT da romel avtorsac ar unda kiTxoT vin aris maTTvis udidesi mwerlebi, yvela pasuxobs rom essaris floberi, mani, prusti, markesi da udidesi axali amerikeli mwerlebi, rogorebic arian riCard pauersi, pol osteri. vfiqrob, rom literaturis amgvar ekumenizms ver uwodeb evropuls, aramed dasavlurs.

dRes, didi arabi, indoeli, iaponeli da Cineli avtorebi ufrodaufro imagreben poziciebs msoflio literaturaSi da met gavlenas axdenen masze. ATu adre yvela es literatura orientirebuli iyo koleqtiur filosofiaze, zogierTi avtori aRmosavlur SemoqmedebaSi mainc Camoyalibda individualist mwerlad. individualisti ar niSnavs negatiurs, aramed avtors, romelic kritikulia da ewinaaRmdegeba yvelanair koleqtiur zewolas. zustad ise, rogorc volteri ambobda: ” arc RmerTi da arc batoni”. M

dasavlurma literaturam scada gamoeZerwa Tanamedrove adamiani, romelsac ar sWirdeba uzenaesi Zalis karnaxi, TuU ra aris kargi da ra cudi aramed, amas Tavadac gaarkvevs, radgan gaaCnia gansjis unari da aqvs Segneba.

dasavluri literatura orientirebulia individuumidan koleqtiurze, maSin, roca avtoritarul reJimebSi es piriqiT iyo.

mwerlis valia iyos imdenad kargi, ramdenadac mas SeuZlia da sityvis Tavisufleba daicvas nebismieri formis Zalauflebisagan. es movaleoba mas socialur pasuxismgeblobas aniWebs: moralurs, politikurs, siyvarulSi Tu megobrobaSi. D

vin arian Tqveni sayvareli avtorebi da vin iqonia Tqvenze yvelaze didi zegavlena?

მიჭირს ერთი ავტორის არჩევა, ალბათ ყველა maTganma ვინც კი ჩემს ბიბლიოთეკაშია garkveuli gavlena iqonies Cemze. თმცაღა, მეთვრამეტე საუკუნის დიდმა გერმანელმა პოეტებმა დიდად იმოქმედეს ჩემს პოეზიაზე. vTvli, rom poezia ჩემი ლიტერატურული შემოქმედების ყველაზე მნიშვნელოვანი ნაწილია. ჩემი წერის მანერაზეპოლ ჩელანმა იქონია დიდი გავლენა. ეს იყო რუმინელი პოეტი, რომელიც წერდა გერმანულად. პროზაში კი გამოვარჩევ ფლობერს, კაფკას, ბორხესს, ნაბოკოვს და ასევე პიტერ ჰენდკეს. ამ უკანასკნელს ყოველთვის ყოფნის გამბედაობა წავიდეს მოდური ტრენდების საწინააღმდეგოდ.

გყავთ საყვარელი პერსონაჟი?

შეიძლება ცოტა აბსურდულიცაა, მაგრამ axla გოგოლის ცხვირი მახსენდება (იცინის).

-რამდენად მნიშვნელოვანია ლიტერატურა, რამდენად დიდია მისი როლი ცივილიზაციაში და ზოგადად, რა ეხმარება Tu ara ის კაცობრიობას გახდეს უკეთესი?

ჩემთვის ლიტერატურა წმინდათა წმინდაა. ლათინურ ამერიკაში რამდენიმე ფესტივალზე მომიწია დასწრება. იქ ხალხი ადამიანის უფლებებისთვის იბრძვის. მექსიკაში, კოლუმბიაში და ქალაქებში, სადაც ძალადობა მეფობს-ბოგოტაში, მედელინში, ომები მძვინვარებს ნარკოტიკებისთვის da ხალხი შიშით ცხოვრობს. ეს ხალხი ყველაზე მარტივ და უბრალო ლექსსაც კი თავისუფლების სიმბოლოდაღიქვამენ. ამგვარ ადგილებში ხედავ და გრძნობ, რომ ლიტერატურა ძალიან მნიშვნელოვანია ხალხისთვის, განსაკუTრებით qveynebSi, სადაც არ არის სოციალური სტაბილურობა. ლიტერატურა ნამდვილად ეხმარება ადამიანებს და ასწავლის მათ ჰუმანისტურ ღირებულებებს. ჩემთვის ლიტერატურა რჩება იმ იარაღად, რომელსაც აქვს საზოგადოების ჰუმანიზაციის ძალა.

მიუხედავად literaturis amxela SesaZleblobebisa, მწერლებს აღარ აქვთ ისეთი გავლენა მასებზე, როგორიც მეოცე საუკუნის დასაწყისამდე ქონდათ. კინოინდუსტრიამ მათ ეს ძალა waarTva. გასული საუკუნის 20-იან 30-იან წლებს თუ გავიხსენებთ, ტომას მანს პრეზიდენtoba SesTavazes. Ggasuli საუკუნის მეორე ნახევარში, მარიო ვერგა ლიოსა საპრეზიდენტო არჩევნებში იღებდა მონაწილეობას, ხოლო ჩეხეთში ვაცლავ ჰაველი პრეზიდენტი გახდა. dResdReobiT, ჩვენს საზოგადოებაშ წარმოუდგენელია მწერალs ამხელა პოლიტიკური მნიშვნელობა hqondes.

ლიტერატურის ვალი თანაგრძნობა და სილამაზის აღქმაა, ის ეხმარება ადამიანებს იცხოვრონ ღირსებით, იყვნენ ნაკლებად სასტიკები და მეტაd ჰუმანისტები. შესაძლოა ეს გულუბრყვილოდაც ჟღერს, მაგრამ ვთვლი, რომ მნიშვნელოვანია ამ აზრზე დავრჩეთ.

თქვენ ახსენეთ კინემატოგრაფია, რომელმაც აუდიტორია წაართვა ლიტერატურაას და ამით ის დაჩაგრა. კინო გარკვეულწილად კავშირშია მედიასთან. რა აზრის ხართ მედიაზე?

-მედიას უზარმაზარი ძალა aqvs. man დღეს ახალი fenomeni-პოპულიზმი dabada. ის ტელევიზიის პირმშოა და ამავდროს, ძალიან საშიში movlena, რადგან ადამიანების გონებას მართავს, მათ araswor arCevans akeTebinebs. vTqvaT, aswavlis arCevnebSi ხმა მისცენ სიმპათიურ კლოუნს, რომელმაც იცის როგორ გაყიდოს საკუთარი თავი.

მედია კატასტროფის ყველაზე ამაზრზენი მაგალითი სილვიო ბერლუსკონია. იგი ძალადობს 17 წლის გოგონებზე, მაგრამ მაინც ძალაუფლებაშია, რადგან იქცევა, როგორც ფილმის გმირი მაჩო. rატომ არის ის ისევ ძალაუფლებაში? იმიტომ რომ ხალხს ის ოსწონს. ეს კი magaliTia imisa, რომ დემოკრატიa antidemokratiulic ki SeiZleba gaxdes, თუ რაღაც-რაღაცეებს თავის ნებაზე მიუშვებ. ეს დემოკრატიის საშინელი პარადოქსია: თავისუფლება შეიძლება sakuTari Tavis წინააღმდეგ შემობრუნდეს და მედიას ამაში უდიდესი წვლილი მიუძღვის.

ახალი მედიის გამოჩენით, როგორიც არის ფეისბუქი, ტვიტერი და ინტერნეტ ფორუმები, ნებისმიერს შეუძლია ეკონტაქტოს ჟურნალ-გაზეთებს და მეტიც, საკუთარი აზრი გამოხატოს ისე, რომ ამავე ჟურნალ-გაზეთებში გამოქვეყნდეს. ახალმა მედიამ დაამტკიცა, თუ რამხელა მნიშვნელობა აქვს მას დემოკრატიული მოძრაობისთვის. ამის კარგი მაგალითია არაბული რევოლუციები.

ჩემს ქვეყანაში პოპულისტი პოლიტიკური პარტიები რადიკალურ ანტი-ისლამურ პოლიტიკას ქადაგებენ და კამათობენ რომ ისლამი არასდროს გახდება დემოკრატიული. არადა შეხედეთ, მოულოდნელად დავინახეთ ადამიანები, რომლებიც ფეისბუქს და ტვიტერს იყენებენ არაბულ სამყაროში და გამოდიან დიქტატორების წინააღმდეგ. მიმდინარე მოვლენები ამტკიცებენა, რომ მედიას აქვს ემანსიპაციის ფანტასტიკური ძალა, მაგრამ ის ამავდროულად Sეიძლება ბოროტადაც გამოიყენონ. სწორედ ამიტომ, საზოგადოება და მწერლები უნდა დარჩნენ უოტჩდოგების პოზიციაში.

sakuTari kulturuli cxovrebis gaumjobesebisTvis gaqvT Tu ara rame rekomendacia saqarTvelosTvis? Cvens qveyanaSi meored brZandebiT da albaT bevri ram dainaxeT.

-Tqvens qveyanas didi kultura da Rrma istoria aqvs, Tumca SevamCnie, rom naklebi yuradReba eqceva Tanamedrove kulturis da uaxlesi literaturis imports. Aaq meti aqcenti qarTuli kulturis eqsportzea gakeTebuli, rac Zalian kargia, magram es ufro folkloris gatanis doneze darCeba. Tu italiis, safrangeTis da espaneTis magaliTs aviRebT, iq literaturis emasnipacia swrafad moxda, swored udidesi Tanamedrove avtorebis TargmniT msoflios yvela kuTxidan. dRes amerikas udidesi Tanamedrove avtorebi hyavs da amerikulma literaturam kvlav daibruna Zala. maT hyavT Tomas manisa da prustis rangis mwerlebi. qarTuli sazogadoebisTvis kargi iqneboda, maTi gacnobis saSualeba qarTuladve hqonoda. Aamas qarTul literaturaze myisieri gavlena eqneboda, iseve, rogorc vTqvaT frangi Tanamedrove mwerlis maikl houlbekis Targmnas. Aes Semoitanda axal xedvas, teqnikas, siuJetis, Temebis, personaJebis mignebis gzebs.

Nnebismieri qveynis prioriteti mTargmnelebisa da gamomcemlebis stimulireba unda iyos, raTa maT Semoitanon saerTaSriso Tanamedroveoba mSobliur enaze. Ees aucilebelia, raTa Seicvalos klimati da wre gaixsnas. Mmovlenebis centrSi yofna da msofliosgan arCamorCena SesaZlebelia saerTaSoriso sinamdvilis SemotaniT. vfiqrob, aucilebelia koncentrireba kulturul importze da imaze, Tu ra xdeba msoflioSi

ზღაპარი საავტორო უფლებებზე

იყო და არ აიყო რა, მნიამ, მნიამ აჰ-აჰ-ზე მშვენიერი რა და ვინ იქნებოდა.

მიუხედავად იმისა რომ მნიამ მნიამ, აჰ-აჰი შორეულ სამეფოში სახელად პლაგიალენდია, გამოკეტილი ქალიშვილი, ცოტას ენახა თვალით, მასზე ბევრი ლეგენდა დადიოდა.

მნიამ მნიამ აჰ-აჰ-ს მამა ჰყავდა, სახელად მურთაზ ჯონსონი, ჯონსონი მდიდარი მაგრამ ხელმოჭერილობით განთქმული ვინმე იყო.

პლაგიალენდიის სამეფოში მცხოვრები მოსახლეობა ძალიან ღარიბი იყო, მაგრამ ამავდროულად ხშირად სულიერ საზრდოს არჩევდა. როდესაც მნიამ მნიამ  აჰ-აჰ – ზე გავარდა ხმა ქვეყნის ყველა ღარიბმა მოისურვა მისი ერთი თვალით დანახვა. მაგრამ მურთაზ ჯონსონმა ამის გაგებაზე, ბრძანება გამოსცა, “ვინც კი თუნდაც თვალს შეავლებს ჩემს ქალიშვილს ან 10 დუხრამის ჩამომსვლელი უნდა გახდეს, ან კი სამაგალითოდ დაისაჯოს”. თან პრინცესის სადარაჯოდ დრაკონი დააყენა.

ვისაც ფული ჰქონდა ბოლო დუხრამიანს ინახავდა და მნიამ მნიამ აჰ-აჰ-ის სანახავად  თანხას აგროვებდა.

მაგრამ ფულის შენახვა ყველას როდი შეეძლო, წინააღმდეგობა იზრდებოდა და ძალიან ბევრ ღარიბში სიძულვილი ყალიბდებოდა.  როგორც იქნა შეთქმულთა გარკვეულ ჯგუფმა შორეულ სამეფო – “სამართალენდიაში” შიკრიკის გაგზავნა გადაწყვიტეს და იქაური მეფისთვის თხოვნით მიმართეს.

ასე შეუთვალეს, “თქვენო უდიდებულესობავ, ჩვენო სამეფო პლაგიალენდიაში უსამართლობანი ხდება, ჩვენი მეფე ჩვენს პრინცესას არ გვანახებს და მის ნახვაში ფულს ითხოვს. ყველას მისი ნახვა უნდა, მარა არა შეუძლია რა. თქვენ შვილთაგან, უმშვენიერეს პრინცთაგან ერთ-ერთი მისი სილამაზით მოიხიბლებოდა და ცოლადაც შეირთავდა. ძალიან გთხოვთ გვეწვიოს და ბოროტ დრაკონს შეებრძოლოს, რათა მნიამ მნიამ, აჰ-აჰი იხსნას. მზითევის მხრივ ვალში არ დაგრჩებით.”

ეს რომ მეფეს სამმა ვაჟმა გაიგო მამას მივარდნენ და ყველამ სათითაოდ სთხოვა, “მამა, მე გამიშვი, ვიხსნი მნიამ მნიამ, აჰ-აჰს.” მეფემ გაიფიქრა, “უფროსს ცოლი ჰყავს, მეორე ვაჟსაც, ერთადერთი დაუოჯახებელი უმცროსი ბიჭი დამრჩაო.”

მოკლედ პლაგიალენდიაში უმცროსის გამგზავრება გადაწყდა.

უმცროსს, სახელად დემონოპოლიზაციის საბჭო ერქვა, ბევრ ბრძოლაში გაემარჯვა და ახლაც შემართული მიუახლოვდა დრაკონს. დრაკონმა პრინცი რომ დაინახა ცეცხლი დაუშინა, მაგრამ უშიშარ პრინცმა ხმლის ერთი გაქნევით დრაკონს თავი მოჰკვეთა და კოშკშიც შეიჭრა.

ცხრაკლიტული მოხსნა და მნიამ მნიამ აჰ-აჰის კარებიც შეხსნა, მაგრამ მის და გასაკვირად აქ მშვენიერი და ულამაზესი პრინცესის მაგივრად სამართალენდიიდან წლების წინ მოტაცებული ერთ-ერთი მევახშის ქალიშვილი აღმოაჩინა.

პრინცმა მევახშის შვილი გაანთავისუფლა, მურთაზ ჯონსონი დასაჯა, მაგრამ იმის მაგივრად რომ მნიამ მნიამ აჰ-აჰი ცოლად შეერთო მევახშე მამას დაუბრუნა (არ იყო ლამაზი და…).

მორალი მედიია წარმომადგენლებისთვის, “თუ სხვისს საავტორო უფლებებს არღვევ, საკუთარს ნუ ყიდი.”

შალვა მაგარია! შიში შეიქმნს სიყვარულსა!

ორი თვის წინ ვინმეს ჩემთვის რომ ეთქვა, “ქართულ ტელეპროდუქტზე აუცილებლად დაწერ დადებით პოსტს” ა) ძალიან გამიკვირდებოდა და ცხარე კამათში შევიდოდი, ბ) გულიანად გავიცინებდი.

ორი დღის წინ მივხვდი რომ დადებითი რეცენზიის დაწერა უთქმელად შემიძლია. რა თქმა უნდა შალვა რამიშვილის “აკრედიტაციის გარეშეს” ვგულისხმობ.

დროის უქონლობის გამო მეშინოდა რამე არ გააფუჭოს ავტორმა თქო და ხუთშაბათს მე-6 გადაცემის (ეთერში ოთხშაბათს გავიდა) ყურებას ცოტა არ იყოს და გულის ფანცქალით ველოდი.

გადაცემამ მოლოდინს გადააჭარბა. პარლამენტის წევრებთან ქვეყნის მოქმედი პრეზიდენტის ნაკლოვანებების გასაგებად მისულ შალვამ სასწაული და დამრთგუნველი შედეგები დაგვანახა.

კიდევ უფრო დამთრგუნველი იყო ავლაბრის მიდამოებში (სავარაუდოდ ეს ადგილი მიზანმიმართულად იყო შერჩეული) ხალხის მიერ “გამოთქმული” აზრი. ”

ხალხი შეშინებულია, დაბნეული, დაჩაჩანაკებული, გამოთიშული, უფერული და ა.შ.

მათ მდგომარეობას ყველაზე კარგად გადაცემაშივე ერთ-ერთი რესპოდენტის მიერ გამოთქმული წინადადება ასახავს , “აფხაზეთში არ მეშინოდა, აქ მეშინია.”

სხვა რესპოდენტი კი ისე დაიბნა რომ ყოვლად არაადეკვატური პასუხი, “ორი დღეა რაც აქ ვმუშაობ, ჯერ არ ვიცი” გასცა “ნაჯახ ამხედრებულ” ჟურნალისტს.

თუმცა, ყველაზე დამთრუნგველი მაინც “სამარშრუტო ტაქსია” . შეკითხვაზე “რა ნაკლი აქვს მიხეილ სააკაშვილს?” ხალხი სდუმს, თითქოს პირი ამოკერილი ჰქონოდეთ, რაღაცის თქმას ლამობდნენ, მაგრამ ვერა…ჩუმად სხედან. კომატოზურია მდგომარეობა, ეს მდგომარეობა მაყურებელში აღძრავს სურვილს იბღავლოს და სასოწარკვეთილმა იკითხოს, “ხალხნო, რა გჭირთ? რა მოგივიდათ?”

რწყილებზე ექსპერიმენტი ჩაუტარებიათ. დახურულ ქილაში მოაქციეს. ერთი თუ ორი დღის განმავლობაში დატოვეს, რწყილები ჩაკეტილ სივრცეში გამოსავალს რა თქმა უნდა ვერ პოულობდნენ და წრეზე მოძრაობდნენ. გარკვეული დროის შემდგომ ქილას თავსახური ახადეს, მაგრამ გარეთ არცერთი რწყილი გადმომხტარა, კვლავ წრეზე მოძრაობას განაგრძობნდნენ, ნიშანდობლივია რომ გამრავლების შემთხვევაში ამ რწყილების შთამომავლებიც ანალოგიურად განაგრძნობდნენ მოძრაობას.

ექსპერიმენტმა ის დაგვანახა რომ ადამიანები ხშირად რწყილების მსგავსად მოქმედებენ, რეალური საფრთხე შეიძლება არ არსებობდეს, მაგრამ შიში თუ ჩვევა ძალზედ ძლიერია.

პოლიტიკოსები რომლებსაც შალვა პასუხის მოლოდინში “მისდევს” საბჭოთა კავშირს ებრძვიან, სიმბოლიკას კრძალავენ, სტალინის ძეგლს ანგრევენ, წარსულის ფანტომებს ებრძვიან და ალბათ არავის გაგაკვირვებთ თუ ვიტყვი რომ ამავე ტრადიციებს საკუთარი საქციელით სხვა თუ არაფერი, ყველაზე ნაკლები აგრძელებენ მაინც.

ზოგადად, “აკრედიტაციის გარეშეს” მსგავსი გადაცემები თუ დოკუმენტური ნამუშევრები სიახლეს არ წარმოადგენენ, დასავლეთში ასეთების შექმნელებად მაიკლ მური, მარკ ტომასი და ა.შ. გვევლინებიან, მაგრამ ქვეყანაში სადაც ტელე ეთერი რბილად რომ ვთქვათ უხარისხო, სურეალური და არააქტუალურია ასეთი პროდუქტი ერთი ორად ფასობს.

საერთოდ შალვა რამიშვილის ამ გადაცემას რომ უყურებ ერთი სიტყვა თუ გრძნობა გახსენდება ძალიან ხშირად, “შიში, “შიში” და კვლავ “შიში.” შიში აბრმავებს და ანადგურებს.

ეშინიათ ბიზნესმენებს, ეშინიათ ჟურნალისტებს, ეშინიათ პოლიციელებს, ეშინია ხალხს, უბრალო გამვლელებს.

რისი?

გასული გადაცემის ერთ-ერთ რესპოდენტს თუ დავესესხებით ” თქვენ გაარკვიეთ.”

ჩემი სამუშაო მაგიდა

ცოტა გართობა გადავწყვიტე, გთავაზობთ ფოტო მასალას ჩემი სამუშაო მაგიდიდან

ზედხედი
It does

 

მწეველის “ნაბორი”

 

ჰითჩკოკი, მედია და მედალი, რით დავიმსაურე ეს უკანასკნელი თავად ვერ გამირკვევია

 

ეს უბრალო ხურდები არაა, ყველაზე მძიმე მომენტში მათ სასწაულის მოხდენა და შიმშილისგან გადარჩენა ძალუძთ.
ჩემი ეგვიპტელი მეგობარი, რომელიც მეგობარმა შოტლანდიაში წამოსვლამდე მაჩუქა. როგორც ხედავთ ცალი ფეხი და ხელი აკლია. ლეგენდის თანახმად ერთ-ერთ ეგვიპტურ სოფელს ომში მონაწილეობა მოუხდა, ამიტომაც ყველა ჯანსაღი მამაკაცი საბრძოლველად გაიწვიეს. ყველა მებრძოლი დაიღუპა, სოფელს კი შერჩა ერთადერთი მამაკაცი, რომელმაც “მაჩოობა” ითავა და ქალების უმრავლესობა გაანაყოფირა. ჰეპი ენდი.