Tag Archives: სლოვაკეთი

თბილისის მე-17 კინოფესტივალის 15 ფილმი რომელიც არ უნდა გამოტოვო

lavenir

გუშინ თბილისის მორიგი კინოფესტივალი ოფიციალურად გაიხსნა. თუმცა, სრული დატვირთვით ის დღეიდან ამუშავდება. გთავაზობთ ჩემს მიერ შერჩეულ თხუტმეტ ფილმს, რომელიც ვფიქრობ წელს განსაკუთრებულ ყურადღებას იმსახურებს.

Granny’s Dancing on the Table/ბებო ცეკვავს მაგიდაზე

ქვეყანა: შვედეთი

89 წთ.

შვედური კინოსთვის ოჯახური ძალადობის თემა უცხო რამ არ არის. თუმცა, ჰანა სკოლდი ამ პრობლემას სტილისტურად ორიგინალური კუთხით მიუდგა და ამბის მოსაყოლად ანიმაციას იშველიებს, რაც ფილმს მართალია შემზარავი, მაგრამ მაინც ზღაპრის იერს აძლევს.

Stefan Zweig, Farewell to Europe/გარიჟრაჟის წინ: შტეფან ცვაიგი ამერიკაში

ქვეყანა: ავსტრია, გერმანია, საფრანგეთი

106 წთ.
ფილმი გერმანული ლიტერატურის კლასიკოსზე, შტეფან ცვაიგზე მოგვითხრობს. თუმცა, ნაწარმოების რეჟისორის, მარია შრადერის განხილვის თემა არა ცვაიგი როგორც მწერალი, არამედ მორალური დილემის წინაშე მდგარი ადამიანია. ბიოგრაფიული ფილმი ფაშიზმის აღზევების პერიოდში ცვაიგის ავსტრიიდან სამხრეთ ამერიკაში გადასვლას და ახალი სახლის ძიებას ასახავს.

Ernelláék Farkasékná/ეს არ არის ჩემი ცხოვრების საუკეთესო დრო

ქვეყანა: უნგრეთი

81 წთ.
ოჯახური დრამა საკმაოდ გამოცდილი უნგრელი რეჟისორისგან. მიუხედავად იმისა, რომ საბოლჩ ჰაიდუს  ფილმი უნგრულ ოჯახზე მოგვითხრობს, ის უნივერსალურ თემებს ეხება, მაგალითად შუახნის ასაკის კრიზისს, ამიტომ ნებისმიერი ქვეყნის მაყურებლისთვის საინტერესო უნდა იყოს.

Ostatnia rodzina/უკანასკნელი ოჯახი

ქვეყანა: პოლონეთი

123 წთ.

მიუხედავად იმისა, რომ მხატვარ ზდზისლავ ბექსინსკის სახელი პოლონეთის გარეთ ნაკლებად ცნობილია, წელს გამოსულმა ფილმმა მის და მისი ოჯახის წევრების შესახებ უკვე მოასწრო არაერთი პრესტიჟული კინოფესტივალის ჯილდოს მოპოვება. ახალგაზრდა რეჟისორის იან მატუშინსკის ფილმი არაჩვეულებრივი ოჯახის საკმაოდ ორიგინალურ ცხოვრებაზე მოგვითხრობს.

Aquarius/მერწყული

ქვეყანა: ბრაზილია, საფრანგეთი

144 წთ.

წლევანდელი კანის ფესტივალის ნომინანტი მთავარი ჯილდოს კატეგორიაში. ფილმი 65 წლის ქვრივზე, კლარაზე მოგვითხრობს, რომელიც საკუთარი სახლის გადასარჩენად კერძო კომპანიასთან სამკვდრო-სასიცოცხლო ბრძოლაში ერთვება.

 

L’avenir/მომავალი

ქვეყანა: საფრანგეთი, გერმანია

104 წთ.

საკმაოდ ახალგაზრდა (35 წლის), მაგრამ უკვე არაერთი წარმატებული ფილმის ავტორი, მია ჰანსენ ლიოვი ქართველი მაყურებლის წინაშე ამ ახალი ნამუშევრით წარსდგება. ფილმი ფილოსოფიის ლექტორის (რომლის როლსაც იზაბელ იუპერი ასრულებს) შესახებ მოგვითხრობს. მთავარი პერსონაჟი არაერთ განსაცდელში იმყოფება, რომელიც მას დედის გარდაცვალებით, სამსახურიდან დათხოვნით და მოღალატე ქმრის სახით ევლინება.

 

Fuocoammare/ხანძარი ზღვაზე

ქვეყანა: იტალია, საფრანგეთი

114 წთ.

ჯანფრანკო როსის დოკუმენტური ფილმი თანამედროვოების მნიშვნელოვან პრობლემაზე, მიგრანტთა კრიზისზე მოგვითხრობს. ფილმის მოქმედება იტალიურ კუნძულ ლამპედუზაზე ვითარდება, რომელიც არალეგალი მიგრანტების “ფრონტის” წინახაზს წარმოადგენს.

 

 

Toni Erdmann/ტონი ერდმანი

ქვეყანა: გერმანია, ავსტრია

162 წთ.

“ტონი ერდმანმა” ევროპის კინოფესტივალები შტურმით აიღო და არაერთი პრესტიჟული ჯილდო მოიპოვა. სან სებასტიანის ფესტივალზე მას FIPRESCI – ს (კრიტიკოსებისგან და ჟურნალისტებისგან შემდგარი ასოციაცია) ჯილდოც გადაეცა. ფილმის თემა – მამის და ზრდასრული ქალიშვილის ურთიერთობაა.

 

Ucitelka/მასწავლებელი

ქვეყანა: სლოვაკეთი, ჩეხეთი

102 წთ. 
გამოცდილი და ცნობილი ჩეხი რეჟისორის იან გრჟებეიკის სლოვაკურენოვანი დრამა/კომედია 80იანი წლების ჩეხოსლოვაკიაზე. ფილმის პერსონაჟები დილემის წინაშე დგანან, დაუპირისპირდნენ თუ არა მასწავლებელს მათი მორალური სიმართლის გასატანად, თუ გაჩუმდნენ იმის გამო, რომ მას კომუნისტურ პარტიაში კარგი ნაცნობობა აკავშირებს.

76 Minutes and 15 Seconds with Abbas Kiarostami/76 წუთი და 15 წამი აბას კიაროსტამისთან ერთად

ქვეყანა: ირანი

76 წთ.
იქედან გამომდინარე, რომ ეს ფილმი წელს გარდაცვლილი ლეგენდარული ირანელი რეჟისორის, აბას კიაროსტამის შესახებ მოგვითხრობს, მისდამი ინტერესს ერთი-ორად უნდა ზრდიდეს.

Hymyilevä mies/უბედნიერესი დღე ოლი მეკის ცხოვრებაში

ქვეყანა: ფინეთი, შვედეთი, გერმანია

92 წთ.
შეიძლება არა ფინელ მაყურებელს ოლი მიაკის სახელი არაფერს ეუბნებოდეს, მაგრამ ამ ბიოგრაფიულ დრამაში უნივერსალური, სიყვარულის თემა ნეიტრალურ, თუნდაც სპორტში არაფრის გამგები ადამიანიც არ უნდა დატოვოს გულგრილი. აღსანიშნავია წლევანდელი პრესტიჟული ფესტივალებიდან წამოღებული არაერთი ჯილდოც, მათ შორის კანში ოქროს კამერის და განსაკუთრებული ხედვის ნომინაციაში მოპოვებული ჯილდოები.

Câini/ძაღლები

ქვეყანა: რუმინეთი, საფრანგეთი, ბულგარეთი, ყატარი

104 წთ.

ვფიქრობ, ეს ფილმი, რომელიც საკონკურსო პროგრამაშია, გამარჯვების ერთ-ერთ ფავორიტად უნდა მივიჩნიოთ. ბოგდან მირიცას სადებიუტო სრულმეტრაჟიანი ფილმი თრილერია, რომელმაც მაყურებელი წესით მთელი ფილმის განმავლობაში ეკრანს არ უნდა მოაშოროს.

 

São Jorge/წმინდა გიორგი

ქვეყანა: პორტუგალია

112 წთ.

 

თანამედროვე პორტუგალიაზე რამე თუ გსმენიათ, აუცილებლად გეცოდინებათ ამ ქვეყნის მძიმე ეკონომიკურ მდგომარეობაზე. ამიტომ არაა გასაკვირი, რომ ამ პრობლემამ კინოშიც ჰპოვა ასახვა. ფილმის მთავარი პერსონაჟი პროფესიონალი მოკრივე რთული მდგომარეობის გამო კრედიტების შემგროვებლად, ან უფრო მართებული იქნება ვთქვათ, გამომძალველად იქცევა.

Bacalaureat

ქვეყანა: რუმინეთი, საფრანგეთი, ბელგია

128 წთ.
კიდევ ერთი რუმინული ფილმი სიაში, თუმცა „ძაღლებისგან“ განსხვავებით, ამ ნამუშევრის რეჟისორმა, კრისტიან მუნჯუმ, თანამედროვე ევროპული კინოში უკვე დიდი ხსნი წინ გაითქვა სახელი, რომელმაც წლევანდელ კანის ფესტივალზეც დატოვა კვალი (საუკეთესო რეჟისურის კატეგორიაში). ამ ფილმის მთავარ თემასაც მამა-შვილის ურთიერთობა წარმოადგენეს.

I, Daniel Blake

ქვეყანა: გაერთიანებული სამეფო, საფრანგეთი, ბელგია

100 წთ.

თუ ფესტივალზე დროის უქონლობის გამო, ან რამე სხვა მიზეზით მხოლოდ ერთი ფილმის ნახვა შეგიძლიათ, აუცილებლად ეს ფილმი ნახეთ. „მე, დენიელ ბლეიკი“ ფესტივალამდე ქართულ კინოთეატრებშიც გადიოდა, მაგრამ იმდენად მცირე ხნის განმავლობაში, რომ მისი ნახვა შეზღუდული რაოდენობის მაყურებელმა შეძლო. რთულია წარმოიდგინო, რომ კენ ლოაჩის ამ სოციალურმა დრამამ ვინმე გულგრილი დატოვოს.

+ 5 ფილმი რომელსაც სიაში მოხვედრა სულ ცოტათი დააკლდა

 

Personal Shopper,  Bar BahrLa fille inconnueCzerwony pajak, Lantouri

ფესტივალის სრული პროგრამის ნახვა შეგიძლიათ აქ. 

 

ახალი ამბების ყოველკვირეული ავი მიმოხილვა [სეზონი 2, კვირა 7]

მოცემული ტექსტი მიზნად არ ისახავს მასში მოყვანილ პირთა რაიმე სახით შეურაცხყოფას.

ტექსტში მოყვანილი მოსაზრებები ეკუთვნის მხოლოდ ავტორს და არ არის აუცილებელი გამოხატავდეს სხვის შეხედულებებს.

9 აპრილის კიდევ ერთხელ დამტკიცდა, რომ  განათლებაში ინვესტიციების ჩადება აუცილებელია, განსაკუთრებით კი პოლიტიკური გეოგრაფიის მიმართულებით. სამგორის რაიონის ყოფილმა გამგებელმა, ბესო გაზდელიანმა, რომლის სახელიც სამგორელებსაც კი სავარაუდოდ არაფერს ეუბნება, პოპულარობა იმით მოიპოვა, რომ რუსეთის მზაკვრული გეგმები “სლოვაკეთის გავლით” გაშიფრა და საქართველოში მეტწილად ევროტურის დამსახურებით ცნობილი ქვეყნის დროშა “გმირულად” დაწვა. თუმცა, ყველაზე საინტერესო ამ ისტორიაში გაზდელიანის ბოდიშის მოხდაზე უარის თქმა და სლოვაკეთის წარმომადგენლების “შეცდომაზე” გადაბრალება აღმოჩნდა. გაზდელიანმა სლოვაკეთის ქმედებას, ანუ ლენტის მიტანას “მექანიკური შეცდომა” უწოდა… სლოვაკეთის ჰერალდიკის სპეციალისტები ალბათ გაითვალისწინებენ ამ პრეცედენტს და დაფიქრდებიან, იქნებ თავის დროზეც დროშის მიღებისას რამე “მექანიკური” შეცდომა გაეპარათ.

კვლავ აქტუალურია ამ მიმოხილვის პრაქტიკულად მუდმივი სტუმარი კიმ ჯონგ უნი, რომელიც იმდენჯერ ვახსენე, რომ ამ ეტაპზე მის სახელს გუგლის დახმარების გარეშეც კი ვწერ. რთულია დაიჯერო, რომ ეს ყველაფერი ამ პლანეტაზე ხდება, არადა ამ ქვეყანაში მოხვედრა დედამიწის ნებისმიერი წერტილიდან საათების განმავლობაშია შესაძლებელია (მართალია არავინ შეგიშვებთ და მითუმეტეს უკან არ გამოგიშვებთ, მაგრამ მაინც…). რთულია დაიჯერო, რომ დარბაზში შეგროვილი ადამიანები იგივე ბიოლოგიურ, ფიზიკურ და სხვა ზოგადსაკაცობრიო წესებს ემორჩილებიან. საინტერესოა, სახლში მისულები თუ ეფერებიან ნეტა შვილებს? თუ შვილებს კიმ ჯონგ უნი უჭამთ? თუ ჩრდილოეთ კორეა საერთოდ არ არსებობს და უბრალოდ გვატყუებენ? პასუხი დენის როდმანს თუ ეცოდინება…

ამასობაში, რუსეთის ახალი სლოგანი როგორც ჩანს “დავეწიოთ და გადავუსწროთ” ჩრდილოეთ კორეას უნდა იყოს. ბოდიში ტავტოლოგიისთვის და რუსეთის ხმამ ამერიკის ხმა პროპაგანდაში დაადანაშაულა და რუსეთის მხრიდან რადიო სადგურის დახურვა “გააპრავა”. თუმცა, ამას გაპრავება არ ჰქვია, ამას ჰქვია… რა ჰქვია და… ა ხო, პროპაგანდა. თუმცა, ამ პროპაგანდაში ყველაზე საინტერესო მე-9 აბზაცის ბოლო ნაწილია, რომლის ჩემეულ თარგმანსაც აქვე გთავაზობთ, “პრეზიდენტი პუტინი ჭადრაკის მოთამაშეს ჰგავს, რომელიც 250 სვლით წინ ფიქრობს, მაშინ როდესაც ზოგიერთს სამი სვლის გათვლაც კი უჭირს.” მემგონი პატივცემულ კიმ ჯონგ უნს სერიოზული კონკურენტი გამოუჩნდა და ასე თუ გაგრძელდა, ნამდვილი “გროსმეისტერების” პარტიის მომსწრენი უნდა გავხდეთ. ამასობაში, როგორც ჩანს ძალიან მალე პუტინის კრიტიკოსებს ყვითელი ვარსკვლავების მსგავს იარლიყებს დაურიგებენ. პროცესი აშკარად დაწყებულია.

ადამიანები შეიძლება ორ კატეგორიად დავყოთ. არიან ადამიანები, რომლებიც უყურებენ Game of Thrones-ს და არიან ადამიანები, რომელსაც Game of Thrones ჯერ არ უნახავთ, მაგრამ აუცილებლად ნახავენ. ანალოგიურად არიან საქართველოში მცხოვრები ადამიანები მანჩო გიორგობიანთან მიმართებაში. საკმარისია, გიორგობიანის რომელიმე ვრცელი ვიდეოს დასაწყისი ნახოთ და მისი ბოლომდე ნახვა გარდაუვალია. თუმცა, მაშინ როდესაც ყველას ეგონა, რომ მანჩო გიორგობიანი ვეღარავის გააკვირვებდა, ახლადგამოჩენილმა ვარსკლავმა Red Wedding – ის (იხილე Game of Thrones) დონის შოკისმომგვრელი სერია შემოგვთავაზა. ადამიანი, რომელიც გასულ კვირამდე სავარაუდოდ თავისი ახლობლების გარდა არავისთვის იყო ცნობილი (მიუხედავად იმისა რომ თავად ამბობს რომ მესტიაშიც კი იცნობენ), რამდენიმე დღეში “ტოპ სელებრითად” მოგვევლინა. სხვათაშორის, ჯორჯ მარტინიც (იხილე Game of Thrones) ეგრე იყო დიდი ხნის განმავლობაში.

მიუხედავად იმისა, რომ სპორტსმენებს როგორც წესი ამ მიმოხილვაში მოხვედრა უჭირთ ხოლმე, ზლატან იბრაჰიმოვიჩი მოწოდების სიმაღლეზე დგას. კომენტარის გარეშე გთავაზობთ ფეხბურთელის მორიგ “გამოხტომას”.

გასული კვირის მიმოხილვა იხილეთ აქ.