Tag Archives: ფილმები

თბილისის მე-16 კინოფესტივალი: მომავალი დღის მიმოხილვა, 1 დეკემბერი

მიმდინარე კინოფესტივალის ფარგლებში გადავწყვიტე ყოვედლღიურად მომდევნო დღეს საჩვენებელ ფილმებს შორის რამდენიმე გამოვარჩიო და იმათზე გავამახვილო ყურადღება, რომლებიც ჩემი მოკრძალებული აზრით მაყურებლისთვის შეიძლება საინტერესო იყოს. მართალია ფესტივალი ოფიციალურად ორშაბათს იწყება, მაგრამ იმის გათვალისწინებით, რომ დღეს ერთადერთი ფილმი (მოირა) იქნება ნაჩვენები, მეორე დღით ვიწყებ.

PHOENIX

14:00 სთ.

Baal (ბაალი)

1969 წლის ეს გერმანული ფილმი ბერტოლტ ბრეხტის და ზოგადად თეატრის მოყვარულებს დაგაინტერესებთ. ფილმი ბრეხტის ამავე სახელწოდების პიესის ეკრანიზაციას წარმოადგენს და სულ 24 სცენისგან შედგება.

No Land’s Song (უსიმღერო ქვეყანა)

ირანელი კომპოზიტორი, სარა ნაჯაფი საკუთარ ქვეყანაში საჯარო კონცერტის ჩატარებისთვის წლებია იბრძვის, უფლებისთვის რომელიც ირანში კანონით იკრძალება. დოკუმენტური ამ ერთგვარი ამბოხის შესახებ მოგვითხრობს.

16:00 სთ
Mediterranea (ხმელთაშუა ზღვისპირეთი)
ფილმი ამ ბლოგის ფესტივალზე 15 სანახავ ფილმებში მოხვდა. მოკლე სინოპსისი: ორი აფრიკელი ლტოლვილი იტალიისკენ მიემგზავრება, თუმცა გზაში ბევრ მოულოდნელ სირთულეს და სისასტიკეს წააწყდება.

19:00 სთ.

შვიდსაათიან სეანსებზე მაყურებელს რთული არჩევანის გაკეთება შეიძლება მოუწიოს, ამ დროს ერთმანეთს ორი ძალიან კარგი ფილმი ემთხვევა. საღამოს ამ სეანსზე ამირანში  Phoenix (ფენიქსს) აჩვენებენ, ფილმს, რომელიც მეორე მსოფლიო ომის შემდგომ გერმანიაზე და ამ კონტექსტში იდენტობის კრიზისის შესახებ მოგვითხრობს. რუსთაველში კი ამავე დროს Dancing Arabs (მოცეკვავე არაბები) გავა, ფილმი მოგვითხრობს იმაზე თუ როგორია იყო არაბი და ცხოვრობდე ისრაელში.

21:00 სთ.

არჩევანის გაკეთება არც ცხრასაათიან სეანსზე იქნება მარტივი, ყველაფერი იმაზეა დამოკიდებული რა მოგწონთ უფრო მეტად, სპეციფიური სკანდინავიური იუმორი თუ ოჯახური დრამა გარდაცვლილი ფოტოგრაფის შესახებ. პირველს ისეთი სახელწოდება აქვს, ინდი ბენდს დაამშვენებდა… A Pigeon Sat on a Branch Reflecting on Existence (იჯდა მტრედი ტოტზე და ცხოვრებაის არსზე ფიქრობდა), მისი ნახვა რუსთაველში შეგეძლებათ. მეორეს Louder Than Bombs (ბომბებზე ხმამაღლა) ჰქვია და მასაც რუსთაველში აჩვენებენ.

თბილისის კინოფესტივალის 15 ფილმი რომელიც არ უნდა გამოტოვო

45-Years-xlarge

თბილისში დეკემბერი ის თვეა, საშუალება თუ გაქვს, შვებულება რომ უნდა აიღო და მეტწილი დრო კინოთეატრებში ფილმების ყურებით გული იჯერო. წლევანდელი კინოფესტივალი 30 ნოემბერს იწყება და 8 დეკემბრამდე გასტანს. მართალია ჩვენებების ზუსტი განრიგი ჯერჯერობით უცნობია, მაგრამ უკვე ვიცით თუ რა ფილმების ნახვა შეგვეძლება ღონისძიებაზე. 100-ზე მეტი ფილმის საკმაოდ სკრუპულოზური შესწავლის  შემდეგ გადავწყვიტე ჩემეული სიის გაკეთება, რომელსაც ქვემორე გთავაზობთ.

Dheephan 

სიას წლევანდელი კანის ფესტივალის გამარჯვებულით თუ დავიწყებ, ალბათ არავის გაგიკვირდებათ. ფილმი პარიზში შრი-ლანკიდან გამოქცეული მერბძოლის შესახებ მოგვითხრობს, რომელიც ქალაქში მომვლელად მუშაობს. შეგახსენებთ, რომ კანის ფესტივალს წელს ძმები კოენები თავმჯდომარეობდნენ, ასე რომ წინ წესით კარგი სანახაობა გველის.

Youth

კიდევ ერთი მოსალოდნელი ფილმი სიაში, ფილმის რეჟისორი ხომ აწ უკვე აღიარებული პაოლო სორენტინოა. კასტი? მაიკლ კეინი, ჰარვი კეიტელი, რეიჩელ უესი…

Even The Rain

მართალია, შედარებით ძველი (2010 წ), მაგრამ მაინც აბსოლუტურად საჭირო ფილმია. ფესტივალზე მას სოციალური ცვლილების სექციაში აჩვენებენ, რაც ფილმის შინაარსიდან გამომდინარე სრულად ლოგიკურია. ფილმის გმირები ბოლივიაში კოლუმბის კოლონიზაციაზე ფილმს იღებენ, რაც თანამედროვე ბოლივიაში წყლის რეალურად მომხდარ პრივატიზაციას  და შემდგომ პროტესტებს ემთხვევა.

The Brand New Testament

სახალისო და საინტერესო ფილმი უნდა იყოს ჟაკო ვან დორმეილის ახალი ნამუშევარი. დორმეილს მაყურებელი ყველაზე კარგად მისი მაგნუმ ოპუსის Mr. Nobody-ის გამო იცნობს. ფილმის სიუჟეტიც საკმაოდ დამაინტრიგებელია – ღმერთი თავის ქალიშვილთან ერთად ბრიუსელში ცხოვრობს…

Force Majeur 

წლევანდელ ფესტივალზე ქართველ მაყურებელს დიდ ეკრანზე წინა ოსკარებზე უსამართლოდ დაჩაგრული ფილმის ნახვის საშუალება ექნება. 2014 წლის შვედური დრამა ბოლო ოსკარებზე უცხოური ფილმის კატეგორიაში ერთ-ერთ ფავორიტად მიიჩნეოდა, თუმცა საბოლოო ჯამში შორტლისტის ხუთეულშიც კი ვერ მოხვდა.

45 Years

არაფერია სრულყოფილი, მათ შორის არც ეს ფილმი, რომელსაც როტენ ტომატოს ვებ გვერდზე კრიტიკოსებისგან 100-დან 98 პროცენტიანი შეფასება ერგო.

Carol

კეიტ ბლანშეტის და მარა რუნის სამსახიობო კლასში კიდევ ერთხელ დასარწმუნებლად ამ ფესტივალზე ქეროლის ნახვა ნამდვილად ღირს.

No One’s Child

ამ ფილმისგან შოკს უნდა ველოდოთ. სერბო-ხორვატული დრამა ნამდვილ ამბავს ეფუძნება, ის  მგლების ხროვაში გაზრდილი ბიჭის შესახებ მოგვითხრობს, რომელიც ცივილიზაციაში მოხვედრილი რთულად ეგუება ახლადაღმოჩენილ სამყაროს.

Victoria

“ვიქტორიამ ჩემი სამყარო შეანჯღრია” – ასე გამოხმაურა დარენ არანოფსკი ამ ფილმს. ფილმისთვის ყურადღების მისაქცევად ეს ალბათ საკმარისი უნდა იყოს.

Far From Men

2014 წლის ეს ფილმი ალბერ კამიუს მოთხრობას ეფუძნება და ალჟირში ომის პერიოდში წარმოშობით ფრანგი მასწავლებლის შესახებ მოგვითხრობს. მთავარ როლში – ვიგო მორტენსენი.

A Girl Walks Home Alone At Night

უკვე ძალიან გახმაურებული ფილმი ირანიდან, რომელიც სხვადასხვა ჟანრების თამამ კოქტეილს წარმოადგენს…

From Afar

სამხრეთ ამერიკული კინო ყოველთვის საინტერესოა, ეს ტრეილერიც საკმაოდ დამაინტრიგებლად გამოიყურება.

Dancing Arabs

კიდევ ერთი კომედიური ფილმი სერიოზულ თემაზე სიაში. “მოცეკვავე არაბები” ისრაელში მცხოვრები ახალგაზრდა პალესტინელის შესახებ მოგვითხრობს, რომელიც საზოგადოებაში საკუთარი ადგილის პოვნას ცდილობს.

The Golden Era

ამერიკელების გარდა მასშტაბური ფილმების გადაღება ვინმეს თუ შეუძლია ალბათ ჩინელები არიან. ამიტომ პირადად მე ფესტივალზე ამ ფილმის გამოტოვებას არ ვაპირებ.

Mediterranea

ფილმი აქტუალურ თემას ეხმაურება – ორი აფრიკელი ლტოლვილი იტალიისკენ მიემგზავრება, თუმცა გზაში ბევრ მოულოდნელ სირთულეს და სისასტიკეს წააწღდება. რეჟისორი მასზე ხუთი წლის განმავლობაში მუშაობდა და თავიდან მოკლე დოკუმენტურ ფილმის გაკეთებას გეგმავდა…

აქვე გთავაზობთ იმ ფილმებს, რომლებიც მიუხედავად სურვილისა დიდი კონკურენციის გამო ვერ მოვახვედრე 15ეულში, მაგრამ ვფიქრობ ნახვად ნამდვილად ღირს.
The Lesson,  A Pigeon Sat On A Branch Reflecting on ExistenceLouder than Bombs, Pride, Rams, Tale of TalesWondrous BoccaccioFassbinder – To Love Without Demands,  Sound of TortureOnegin, 13 Minutes, PhoenixThe People vs. Fritz BauerStanding TallCasanova VariationsCobain: Montage of HeckTaxiA Girl At My DoorLooking for Grace, Forbidden Voices,  As I Open My Eyes, Much Loved, Paulina.

ცნობილი რეჟისორების ფილმები სხვა ცნობილ რეჟისორებს რომ გადაეღოთ…

გახსოვთ 12 განრისხებული მამაკაცი-ს სიუჟეტი?

ნაფიც მსაჯულებმა ერთხმად უნდა მიიღონ გადაწყვეტილება, გაასამართლონ თუ სიკვდილით დასაჯონ ახალგაზრდა ბიჭი, რომელსაც ბრალად მამის მკვლელობა ედება. ყველას, ერთი პერსონაჟის გარდა სჯერა რომ ბიჭი დამნაშავეა და მის ელექტრო სკამზე გაგზავნას ემხრობიან. რამდენიმე საათში ის ერთადერთი პერსონაჟი სხვებს საპირპისპიროში არწმუნებს.

დარწმუნებული ვარ სიდნი ლუმეტის მაგივრად ფილმი ლარს ფონ ტრიერს რომ გადაეღო, ყველაფერი პირიქით იქნებოდა. ყველა ერთის გარდა დარწმუნებულია რომ ბიჭი უდანაშაულოა. ის ერთადერთი უხსნის სხვებს რომ ადამიანი ბუნებით ბოროტია და შესაბამისად აუცილებლად დანაშაულის ჩამდენი. სხვები ეტაპობრივად ეთანხმებიან და ბოლოს ბიჭის ელექტრო სკამზე გაგზავნის გადაწყვეტილებას იღებენ. ფილმი სრულდება ეგზეკუციის ვრცელი სცენით.

ძალიან საინტერესო გამოდგებოდა მატრიცის ტრილოგია დარენ არანოფსკის რომ ეთავა. მის ვერსიაში არაფერი არ არსებობს, მათ შორის არც მატრიცა. ყველაფერი ერთი შეშლილი ნარკომანი მათემატიკოსის ტვინში ხდება, რომელსაც სისტემატური გაჩხერვისგან მარჯვენა მკლავი ძვრება. ფილმი ტრაგიკულად თავდება, ბოლოს თეთრ ფონზე ძალიან დიდი ასოებით ჩნდება წარწერა “დარენ არანოფსკი” და მაყურებელი ხვდება რომ არანოფსკის ძალიან პატარა ასო უნდა ჰქონდეს.

მებრძოლთა კლუბს აუცილებლად მარტინ სკორსეზეს გადავაღებინებდი. ედვარდ ნორტონის მაგივრად წარმოიდგინეთ რობერტ დე ნირო თავისი მიმიკით. მოგეხსენებათ ნორტონის პერსონაჟს საკუთარი თავი არარაობად მიაჩნია, ამიტომაც მწვავე შიზოფრენიის სტადიაში ის წარმოიდგენს ბრედ პიტს ტაილერ დარდენის სახით. ხოდა, ვინ იქნებოდა მარტინ სკორსეზეს ვერსიაში ტაილერ დარდენი, თუ არა ჯო პეში? ვინ არის თინეიჯერ გოგოების საყვარელი ბრედ პიტი, ნამდვილ განსტერ ჯო პეშისთან შედარებით? ჯო პეში პრეზიდენტად, კი არადა ტაილერ დარდენად.

რადგანაც სკორსეზე ჩამოვარდა საუბარი, აქვე ვიტყვი რომ ავიატორის ავტორი მშვენივრად გაუმკლავდებოდა მოსფილმის პროდუქციას სახელწოდებით “მიმინო”. თვალწინ მიდგას სცენა თუ როგორ ამტკიცებენ საბჭოური კინომატოგრაფიული კავშირის წევრები მთავარ როლზე ლეონარდო დი კაპრიოს, ოღონდ იქვე კომისიის ერთ-ერთი წევრი ამატებს, “ლეოს ძალიან მოუხდებოდა კარგი ქართული ულვაში, ასე რომ ვალიკო მიზანდარის პერსონაჟზე მუშაობას რომ დაიწყებთ, გთხოვთ ეს დეტალი გაითვალისწინოთ.”

პიერ პაოლო პაზოლინის გადავაღებინებდი ბერნარდო ბერტოლუჩის ყველა ფილმს, მხოლოდ იმიტომ რომ პირველი უკანასკნელის “დააპგრეიდებული” ვერსიაა.

საერთოდ ვერ ვხვდები რა გამოვიდოდა დიდი ლებოვსკი პედრო ალმადოვარს რომ გადაეღო, მაგრამ დარწმუნებული ვარ, რომ იმ მაჩოების არმიას რომელსაც ეს ფილმი უზომოდ უყვარს, ალმადოვარის ესთეტიკა გულგრილს ვერ დატოვებდა.

დარწმუნებული ვარ სტივენ სპილბერგმა ნახა და ძალიან მოიწონა მელანქოლიაში გამოყენებული სპეც. ეფექტები, მაგრამ ასევე დარწმუნებული ვარ რომ ეს ფილმი სპილბერს რომ გადაეღო, ზუსტად იგივე გამოუვიდოდა, უბრალოდ ორჯერ უფრო მოკლე, კირსტენ დანსტის “ჟღვინტების” და ტრიერის კომპლექსების პროეცირების გარეშე, ანუ პრინციპში გაცილებით უკეთესი.

სრულად თავისუფლად შეიძლებოდა ოცნების რექვიემი დენი ბოილისთვის მიენდოთ, არ შეეცვალათ ფილმის შინაარსი თუ სიუჟეტი და უბრალოდ Trainspotting 2 დაერქვათ.

ამ სიაში ძალიან მინდოდა ჯეიმს კამერონისთვის მომენახა ადგილი, მაგრამ ეს რეჟისორი იმდენად იშვიათად და ისეთ განსხვავებულ და “უხელწერო” ფილმებს (ტერმინატორი, ტიტანიკი, ავატარი) იღებს რომ მემგონი დამატებითი ქილიკი არ სჭირდება.

ცნობილი ფილმების მარაზმატიკულ-ალტერნატიული თარგმანი. ნაწილი მეორე.

ghostjerrynusferatuyouve-got-mail-megpulpfiction00001fight

პირველი ნაწილის ხილვა შეგიძლიათ აქ

ცნობილი ფილმების მარაზმატიკულ-ალტერნატიული თარგმანი

Libyan_confronts_doc James_Bondapollo-13 large_forrest_gump_blu-ray3sam madonna_evita